ที่มา: คุณหญิงบุญสิริ ชวลิตธำรง แปลจากบทกวีอังกฤษ
> > >
> > > เช้าที่แจ่มใสในป่าโปร่ง เจ้านกน้อยบนกิ่งไมE
> > > มองคนผ่านทางอย่างสนใจ ชายผู้นั้นถือกล่องเล็ก Eอยู่ในมือ
> > >
> > > Egt; อะไรหรือในมือท่าน> Egt; เจ้านกอารมณEีร้องถาม
> > > Egt; หนอน> Egt; เขาตอบตรงและสั้น
> > > Egt; ขายราคาเท่าไหรE> Egt;
> > > Egt; ขนนกหนึ่งขน> Egt;
> > >
> > > นกน้อยดึงขนจากตัวหนึ่งอัน มันร่วงลงในมือเขา
> > > นกจิกหนอนจากกล่องไปตัวหนึ่ง กลืนลงคอรวดเร็ว
> > > แล้วบินขึ้นสู่ยอดไมEขันคูเป็นบทเพลงเสนาะว่า
> > >
> > > Egt; จะทำงานให้เหนื่อยยากไปใย เมื่ออาหารหาง่ายปานนีEgt; Egt;
> > >
> > > วันเวลาผ่านไป ขนหนึ่งอัน กับหนอนวันละตัว
> > > ไม่ช้านาน นกเจ้าสำราญ ก็สิ้นไร้ปีกหาง หมดกลางตลอดตัว
> > > นกไร้ขน..เริ่มคิดจะทำงานก็สายเสียแล้ว
> > > บินก็ไม่ไดEรูปกายก็อัปลักษณEกินกว่าจะร้องเพลงให้ใครฟังได้อีก
> > >
> > > ทางลัดในชีวิตนั้นมีอยูEแต่ทางสู่ความสำเร็จไม่มีวิธีลัด
> > > หนทางที่ใกล้ที่สุด คือ ทำงาน ทำงาน ทำงาน
> > > ทีละขั้น ทีละขั้น สู่ความสำเร็จ
> > > ถ้ามุ่งมั่นจะขึ้นขั้นสูงสุด ต้องรีบรุดตั้งต้นแต่ขั้นต่ำ
> > > ค่อยค่อยก้าวทีละขั้น จะพบความสำเร็จเสร็จสมใจ
>
> Chat with friends online, try MSN Messenger: Click Here
[ 7 ต.ค. 2545 , 09:38:13 น