คุณเด็กโฟล์กและท่านอื่น...ผมอ่านแล้วเข้าใจและว่าจะไม่เข้ามาตอบอีกแต่คำพูดจากใจคนที่น้ำท่วมจะเป็นอย่างนี้ครับ...เข้าใจความรู้สึกเลย...เช่นที่บ้านผมบางใหญ่กว่าจะเดินลุยน้ำออกไปริมถนนใหญ่คือถนนกาญจนาภิเศกที่มีรถมาแจกของใหม่ๆไปก็มีคนมีมูลนิธิมาแจก...พอคิดว่ายังอยู่ได้ มีน้ำมาแจกทีละครึ่งโหล ปลากระป๋อง มามา ร้านค้าไม่มีมาขาย คิดว่ายังอยู่ที่นี่เถอะ อยู่ได้แต่นานๆเข้า ออกไปตั้งความหวังว่าวันนี้ใครจะมาแจก พอมาแจกก็ลุยน้ำไปถึงหมดแล้ว  และการที่เดินลุยน้ำมาสักสองกิโลเมตร ขาชา มือสั่นขนาดกดตัวเลขบนแป้นมือถือยังกดไม่โดนตัวเลขที่ต้องการเลย มือสั่น คอแห้ง อยากกินน้ำเปปซี่น้ำเปล่าก็ไม่อยากกิน และที่ว่า งูตาย ปลาตาย และสัตว์อื่นตายนี่มันผิดน้ำแน่ๆ งูตายนี่เห็นทุกวัน ที่บ้านข้างๆเลี้ยงปลาคาร์ฟตัวละเป็นหมื่นขนาด .50 ซม ตัวโตๆตายยกฝูงมาติดที่บ้านผมเหม็นทั้งวันต้องกลั้นใจไปเขี่ยให้ลอยไปที่อื่น ....โอ้อนาถ........
         และที่ว่าวันหน้าเรามารวมตัวกัน แบ่งปันความรู้สึก ช่วยเหลือกัน แชร์ความรู้สึกกัน จะได้ไม่รู้สึกว่าโดนคนเดียว ( ของผมมีงานต้นแบบประติมากรรมผนังขนาด 3-6 เมตร ต้นแบบที่หล่อปูนพลาสเตอร์เก็บไว้ยังไม่ได้ทำเป็นชิ้นงาน น้ำท่วมมิดชิ้นงาน ปูนยุบไปกันน้ำเสียหายเฉพาะค่านก้หลายๆแสนบาทแล้ว เพิ่งยุบตัวไปเมื่อ4-5 วันก่อนนี้ หลังจากที่ท่วมมาเมื่อ 18 ตค 54 ) และงานเครื่องหนังที่ส่วนหนึ่งทำทุกวันเครื่องมือเครื่องจักรจมน้ำหมดและหนังอีกหลายสิบมัด  นี่กลับไปคงทำใจไม่ถูกเลย และนัดเจอกัน ร้านอาหารที่ง่ายๆ หวังการพูดคุยกันเป็นส่วนใหญ่ งบเฉลี่ยกินกันไม่น่าเกินคนละ 200 ผมว่าคุ้มนะครับ ร้านที่ส่วนใหญ่ระแวกที่พวกเรารวมกันอยู่เป็นส่วนมาก็ได้ วันหน้าเรามีปัญหาเรื่องรถ เรื่องอื่นๆที่ช่วยเหลือกันได้จะได้ส่งข่าวซึ่งกันและกัน หรือสถานที่อื่นก็ตามแต่นัดครับ............
       และที่ว่าน้ำท่วมมากหรือท่วมน้อย ตอนที่ผมจากบ้านมาน้ำที่บ้านสูงท่วมหัว ผมกระโดดจากระเบียงบ้านชั้นสองลงมาพื้นล่าง ตัวยังไม่จมน้ำถึงพื้นคอนกรีตถนนด้านล่างเลย คิดดูก็แล้วกันเนื่องจากกลัวงูที่เลื้อยไปมาอยู่ในบ้านจะฉกกัดเอา เพราะที่บ้านตัดไฟ ปิดบ้านมันมืด ความหวาดระแวงทำให้เราต้องกระโดดไปแบบนี้ ผมที่กว้างเป็นไร่ น่าจะคล้ายๆคุณหะมู ที่ผู้คนมาหาปลากัน ทีแรกก็มีคนหาปลาแถวหน้าบ้าน พอมีข่าวจรเข้ในบ้านผม และงูเห่ากระโดดฉกหมาผมแพร่ไป เลยไม่มีใครมาหาปลาอีกเลย และที่ที่ผมอยู่ริมสระน้ำมิตรประชา สระกว้างร่วม 30 ไร่       เลยเว้งว้างไปหมด น่ากลัวมาก จากไฟฟ้าดูด และจรเข้กัด ( เมื่อผมมาให้เจ้าหน้าที่ไปจับได้ในบ้านผมหนึ่งตัวและที่อาผมที่เป็นที่ว่างเปล่า 2 ไร่อีกสองตัว )
      และอย่าลืมเรื่องรวมตัวกันนะครับ ผมสนใจมาก ยินดีครับ.............

9 ธ.ค. 2011 , 07:26:58 น

ดูๆ ไปแล้ว ประสพการณ์ของคุณเด็กโฟล์ค คุณชัช และผมนี่สาหัสกันคนและแบบนะครับ (คุณ nuimk 3 ไม่ได้เล่าละเอียด) คุณเด็กโฟล์ค โดนปล่อยเกาะ ยังอยู่ในบ้านได้ รถไม่แช่ แต่ขัดสนเรื่องอาหารการกินบ้าง ของผมไม่ได้อยู่บ้าน เพราะบ้านชั้นเดียว อยู่ไม่ได้ บ้านเสียหาย รถแช่น้ำไปสี่คัน แต่ผมหนีออกมาอยู่ที่แห้งได้ อาหารการกินหาซื้อได้ ยกเว้นเรื่องรถรา แต่คุณชัชนี่ ท่าทางผมว่าหนักกว่าเพื่อน ยิ่งได้ทราบเรื่อง เรื่อยๆ แล้ว ความลำบากของผมนี่เลิกคุยได้เลย แพ้คุณชัชหมด ฟ้ังๆ ดู ครบสูตรทุกอย่าง น้ำ ความเสียหาย ความเป็นอยู่ สัตว์ร้าย ถ้าจัดประกวดล่ะก้อผมว่าเรื่องคุณชัชกินขาด หวังว่าตอนนี้คงจะลดระดับลงบ้างแล้วนะครับ ยังไงซะก้อขอให้ปลอดภัยตลอดนะครับ ผมเอาใจช่วยจริงๆ (นี่ผมเพิ่งทราบข่าวรุ่นน้องคนนึง โดนไฟช๊อตกอดกับภรรยาเสียชีวิตทั้งคู่แถวบางบัวทอง) ตั้งแต่เรื่องเล่ารถตู้ มาจนน้ำท่วมนี่ เป็นวิบากของคุณชัชจริงๆ เลยนะครับ  เอาเป็นว่าถ้าได้พักหายใจ หายคอ เข้าที่เข้าทางแล้ว ค่อยนัดกันนะครับ  พรุ่งนี้ว่าจะเข้าไปดูบ้านอีกรอบนึง น้ำน่าจะลดลงเยอะแล้ว ไม่รู้จะเจออะไรอีก
11 ธ.ค. 2011 , 05:19:04 น

ขอบคุณที่เล่าเรื่อง ผมไม่ได้คิดที่จะอาศัยกระทู้นี้โต้ตอบไม่จบหรอกนะครับ ...เพราะเรื่องเหล่านี้ไม่โดนกับตัวเองไม่รู้ และคนอื่นเตือนคงไม่เชื่อทั้งตัวผมและคุณหะมูที่ผมโดนก่อน และผมอ่านกระทูอื่นคุณหะมูก็ยังให้กำลังผู้อื่นที่โดน และก็มีคนอื่นเตือนคุณหะมูเหมือนกัน แต่ก็โดนจนได้ ขอเล่าเรื่องผมก่อน เมื่อตอนน้ำท่วมสมบัติบุรี จากที่มาจากปทุม อยุธยา ที่หมู่บ้านต้นเดือนตุลาได้ทำกระสอบทรายป้องกัน และผมได้อ่านเวปผู้จัดการมีทีมกรุป ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องน้ำได้ลงแผนที่ แนวที่น้ำจะมาและพื้นที่ที่จะจมน้ำ มีบางใหญ่และที่อื่นๆที่ต้องจมน้ำเช่นบางใหญ่จะจม 2-3 เมตร และที่อื่นๆก็ใหล้เคียงกับความเป็นจริงมาก และวันหน้าถ้าการจัดการน้ำไม่ดีพอ แนวนี้คือแนวที่ต้องโดนน้ำท่วมบ่อยๆหรือเป็นขาประจำไว้ผมเมลข้อความและเรื่องทีมกรุฟไปให้เมล์ส่วนตัวของคุณก็ได้ เรียกว่าแม่นกว่าพวกหมอดูฟันธงมากมาย และผมได้   ก็อปปี้เรื่องผังของน้ำท่วมไปให้ อบต. ประธานหมู่บ้าน เขาหาว่าผมไปเชื่อได้อย่างไร จะเอาน้ำที่ไหนมา ผมแจกเป็นสิบก็อปปี้หลายๆคนว่า " อาจารย์ วันนี้จะมีข่าวอะไรบ้าง " ซึ่งผมทีแรกก็เชื่อว่าจะท่วมขนาดนี้ รีบบอกคนอื่นว่าไปจอดบนชั้นดาษฟ้าคาร์ฟูร์ คือบิกซีวันนี้ จอดจนเป็นเดือนน้ำไม่มา จนคนที่หมู่บ้านผมที่ร่วมกันป้องกันน้ำท่วมตายจากการใช้รถเครนยกฝาท่อระบายน้ำหลุดสลิงไปเกี่ยวกับสายไฟ เลยขับรถมาร่วมงานศพทุกวัน จนเป็นเรื่องที่ลำบายและหมดสิ้นของผม ส่วนเพื่อนบ้านที่รถจอดบนคาร์ฟูร์ที่เชื่อผมที่รอดจากน้ำท่วมว่าลงมาทำไม...เลยตอบไม่ถูกเลย แต่มันทำให้ผมเข้าถึงธรรมชาติในตัวเราบางอย่างที่เรารู้สึกได้ว่ามาอยู่กับครอบครัวพี่น้องแล้วอบอุ่น เช่นลูกผมสองคนไปเรียนที่อู่ทองที่น้องผมเป็นอาจารย์ผู้ปกครองโรงเรียน และลูกอีกคนอยู่ที่ท่าม่วง และผมได้ซื้อที่ๆผมชอบที่มีต้นไม้ใหญ่อยู่ในที่ร่วมกับพี่ชายที่ผมว่าจะขายที่ผมบางส่วนมาทำบ้านพักอยู่ที่นี่ และลูกๆก็ชอบความสงบที่นี่ เพราะที่บางใหญ่ผู้คนมากขึ้น รถติด  วุ่นวาย .......
              วันนี้ผมมาท่าม่วง เอารถตู้กลับบ้านกับลูกที่ผมกลับบ้านมาสองวัน น้ำยังขนาดหัวเข่า แต่เริ่มลง กรมขลได้ส่งท่อสูบน้ำใหญ่มาช่วย และคงต้องซื้อเครื่องฉีดน้ำตอนขากลับ  ขยะเข้าบ้านมากมาย เห็นของแล้วปลง แต่ไม่เครียดเท่าไร บ้านข้างเคียงก็ปลงเช่นกันมีเรื่องเสียดายมากมาย เช่นรูปภาพเก่าๆ หนังสือที่สะสม อีกมากมาย  ของผมนี่หนังสือเรียนลูกทั้งสามละลายในน้ำเลย รูปภาพเก่าๆที่ผมทำฉากหนัง เล่นหนัง ใบโปสเตอร์หนัง ภาพเขียนสมัยเรียน รูปภาพที่ได้รางวัล ประติมากรรมต้นแบบในรอบยี่สิบปี ผุเสียหายหมด ซึ่งวันนี้ผมอายุมากปั้นและเขียนได้เท่าเก่าไม่ได้แล้ว...ไม่ได้คร่ำครวญแต่หัวอกเดียวกันย่อมรู้ครับ.........
              และความมืดสนิทนี่ละครับที่พวกหัวขโมยไม่ได้กล้ำกรายมาแถวบ้านอีกเลย เพราะกลางคืนมองไปมันมืดมากๆสนิทจริงๆ ไม่เห็นแม้นแต่หลังคาเลย บรรยากาศแบบนี้ขโมยกลัวผี และสัตว์ร้ายครับ ดีที่อย่างอื่นไม่หายตาม วันนี้มองไปฝั่งตรงข้ามเห็นแสงไฟที่ผู้คนกลับบ้านมาบ้าง มีรถลุยน้ำมาบ้าง จากที่มีเรือพาย เรือหางยาว เจ็ทสกีมาวิ่งบนถนนที่เคยมีรถวิ่งส่งเสียงทั้งวัน ...จะได้จำไว้เล่าให้ลูกหลานฟังต่อไปวันหน้า ถ้ามีน้ำมาแบบนี้ขนของไว้ชั้นสองอย่างเดียว ไม่ปูปาเก้ พื้นล่างต้องเป็นกระเบื้องอย่างเดียว ไม่บิ้วอิน อีกมากมาย............
    พรุ่งนี้เข้าบ้านอีกเช่นกัน และตลอดไป............
12 ธ.ค. 2011 , 22:17:51 น

ยินดีด้วยกะคุณชัช จะกลับเข้าบ้านแบบถาวรแล้ว แต่ก็คงต้องทำใจกับสภาพบ้างนะครับ บ้านก้อยังเป็นบ้านของเราอยู่ ดีที่ไม่โดนน้องน้ำพัดเลื่อนลอยไปด้วย ต้องบอกว่า "แฮ๊ปปี้ โฮม รีเทินนิ่ง" ครับ เวลาไม่อยู่บ้านนานๆ พอเข้ากล้ับมาแล้ว มันมีความสุข มั่นใจจริงๆ แม้ว่าสภาพมันจะไม่เหมือนเก่า  ของผมเข้าบ้านพอได้แล้ว ต้องปีนรั้วเข้าบ้านตัวเอง เพราะประตูไม้มันเบ่งตัวคับวงกบ แล้วเดินลุยน้ำเหนือเข่าเข้าในบ้าน แต่ยังเข้าอยู่ถาวรไม่ได้ บางส่วนเช่นใต้ถุนยังมีน้ำเต็ม อยู่นอกบ้านมองเข้าไปแล้วก้อหดหู่ ต้นหมากรากไม้ ยืนต้นตายโหรงเหรง เีสียดายต้นสัก สายพันธุ์ที่เอามาทำเสาชิงช้าใหม่ รับแจกมา กำลังพุ่งสูงทีเดียว ไม่รอด อยากให้น้ำแห้งเร็วๆ จะได้เริ่มเคลียร์ซะที
13 ธ.ค. 2011 , 00:51:54 น