ผมถูกบังคับ...
เย็นวันพฤหัสฯ หมุกฯ โทร.มาเชิญด้วยเสียงดุๆว่า..."ไม่มามีเคือง" นะเฟ้ย...
ที่จริงก็ตั้งใจว่าต้องไปอยู่แล้ว เพราะอาศัยกันมาเยอะ จะไม่ไป...ได้อย่างไร
ดีใจที่ได้เจอ ทั้งคนที่เจอกันครั้งแรกและที่ไม่เจอกันมานาน ตอนคุยกันช่วงแรกก็เขินๆ
รู้สึกว่าจะเป็นเป้าของทุกคน คงไม่ใช่ความเก๋า แต่เป็นความเก่า...เพราะอยู่นาน...
รูปที่เห็นดูดี ด้วยเป็นตอนที่ฟ้าฝนยังไม่ร่วมฉลอง แต่ช่วงเย็น-ค่ำฝนกระหน่ำมา 2 รอบใหญ่
ผมกลับตอน 3 ทุ่ม (ตามที่เจ้าของงานกำหนดให้) ลุยน้ำออกมาพอพ้นซอย ดับ...
ในความมืด... คลำๆเปิดฝาจานจ่านเช็ดๆใส่กลับก็ไม่ติด แบตเตอรี่ก็ชักอ่อนแรง
โทร.หาหมุกฯ 3-4 ครั้ง "หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ ตู๊ดๆๆ" (แบตหมด..)
นึกได้ว่ามีเบอร์แม็ก เจ้าของกอล์ฟเปิดประทุน ตอนออกมาแม็กยังนั่งอยู่
พอโทร.ติด "ผมจอดรถอยู่หน้ารถพี่นี่แหละครับ" อ้าว...ฝากระโปรงรถมันบังน่ะ
แม็กกับผู้ช่วย ขี่ฟิโน่ออกมาพอดี เข็นรถเข้าอีกซอยแล้วช่วยกัน(คลำ)ดูในความมืด
แม็กกลับเข้าไปตามหมุกฯ เอารถมาพ่วงแบตฯ เช็ดฝาจานจ่ายอีกรอบ สตาร์ทติด
ถอดกรองอากาศ(ชื้น)ออก ปิดแอร์ขับกลับบ้านได้
ต้องขอขอบคุณแม็กกับผู้ช่วยอย่างยิ่ง และขอชมแม็กว่า มีขั้นตอนในการคิดแก้ปัญหาดีมาก
ผมเองต้องคอยทำตามที่แม็กบอกให้เช็คทีละอย่างๆ (หมดฟอร์มเลย...อิอิ)
26 ก.ค. 2011 , 11:13:49 น