ขอเรียนถึงความแตกต่าง ระหว่างการเพิ่มขนาดหม้อลม(พ่วงหม้อ) กับการเพิ่มพื้นที่ไดอะแฟรมหรือจำนวนชั้นหม้อลม
การพ่วงหม้อ เหมือนอย่างรถดีเซลทำกัน เพื่อเพิ่มความจุสูญญากาศให้ใช้งานได้นาน เหยียบเบรคได้หลายครั้งกว่าสูญญากาศจะอ่อนแรง ดีสำหรับรถดีเซลเพราะดีเซลใช้ปั๊มสูญญากาศ ที่บางครั้งก็อยู่ที่ดูดไดชาร์จ หรือเขี่ยด้วยลูกเบี้ยวจากเพลาข้อเหวี่ยง ปั๊มพวกนี้ทำงานเรื่อยๆ ตลอดเวลา แต่บางขณะที่มีการใช้เบรคมากๆเช่นวิ่งลงเขา ก็อาจผลิตสูญญากาศไม่ทันใช้ ปัญหานี้ไม่เกิดกับรถเบนซินเพราะมันสร้างสูญญากาศได้รวดเร็วทันใจกว่า โดยใช้แรงดูดในท่อไอดี ยิ่งเวลาถอนคันเร่ง(ซึ่งเหมาะเจาะกับการเหยียบเบรคอยู่แล้ว)จะยิ่งสร้างสูญญากาศได้มาก ดังนั้นการพ่วงหม้อ ไม่ใช่การเพิ่มแรงเบรค แต่เป็นการสำรองสูญญกาศไว้ผ่อนแรงเหยียบเบรคเวลาจำเป็น
ส่วนการเพิ่มชั้นหม้อลม หรือเพิ่มขนาดหม้อลมให้มีพื้นที่ไดอะแฟรมใหญ่ขึ้น เป็นการเพิ่มแรงเบรค เพราะพื้นที่ไดแฟรมยิ่งมากเท่าไร ก็ทำให้มีแรงเบรคมากขึ้นตามตัว แต่แรงเบรคจะถ่ายทอดลงไปที่ล้อได้มากแค่ไหน ก็อยู่ที่ขนาดลูกปั๊มเบรค ขนาดผ้าเบรค และเส้นผ่าศูนย์กลางจานเบรคด้วย
ดังนั้นการเพิ่มขนาด(เส้นผ่าศูนย์กลาง)หม้อลม หรือเพิ่มจำนวนชั้นหม้อลม(จากชั้นเดียวเป็นสองชั้น) เป็นการผ่อนแรงเหยียบเบรค และเพิ่มแรงเบรค โดยอาจได้รับอานิสงฆ์แถมในเรื่องการสำรองสูญญากาศไว้ใช้ได้นานขึ้นบ้าง
แต่ผลของการพ่วงหม้อเก็บสูญญากาศให้ให้ขึ้น ไม่อาจเทียบได้โดยตรงกับการเพิ่มพื้นที่ไดอะแฟรม ...ครับ
12 พ.ค. 2552 , 15:54:22 น