สุราเมระยะ คือ อันสุราเมรัยทั้งหลาย
มัชชะ คือ มัชฌิมา หรือทางสายกลาง
ปะมาทัฎฐานา คือ ประมาณตามฐานะ
เวระ คือ เวลาไปเข้าเวร หรืออยู่เวร
มะณี คือ แก้วที่เป็นใบๆ ใสๆ นี่แหละ
สิกขาประทัง คือ สี่ขาประทังนั่นเอง
สมาธิ คือ การมีสมาธิ
ยามิ คือ ยาไม่ต้อง หรือไม่ต้องใช้ยานั่นเอง
แปลโดยรวมคือ ..........
อันสุราเมรัยทั้งหลาย ท่านให้ดื่มแต่พอดี หรือยึดทางสายกลางเข้าไว้ นั้นก็คือให้ดูฐานะตนเองด้วย มีเงินหน่อยก็ดื่มเหล้าราคาสูง ถ้าฐานะไม่ค่อยดี ก็ดื่มเหล้าในราคาที่ต่ำลงมา โดยเฉพาะตอนที่เข้าเวร หรือไปอยู่เวรก็ควรจะมีแก้วติดมือไปสักใบนึง เอาไว้รินเหล้าดื่มได้ และถ้าดื่มจนได้ที่แล้วไม่สามารถใช้สองขาประทังได้ ก็ให้ใช้สี่ขาประทังไป การดื่มสุราเมรัยทำให้มีสมาธิ จิตใจมั่นคง ร่างกายแข็งแรง ไม่ต้องพึ่งพายาใดๆ ทั้งนั้น โดยเฉพาะกับตับซึ่งจะแข็งก่อนที่อื่น........... สาธุ !!!!!!
[ 30 ก.ค. 2551 , 09:44:07 น