[ฅนพังงา]

ผมใช้รถยนต์ของยี่ปุ่นมาไม่น้อยกว่า 8 คันตั้งแต่ honda toyota mazda mira ezusuเมื่อขายต่อก็ขาดทุนรวมแล้วเป็นเลข 7 หลักเศษเป็นรถป้ายแดงทุกคัน เลยลองมาเล่นรถยุโรปมือสองเปอร์โย 3 คันขาดทุนนิดหน่อยแต่ก็ประทับใจ เมื่อมาเจอ wab vw และลองศึกษารายละเอียดและลองใช้ดูปันจุบันผมใช้อยู่ 2 คันของภรรยาและของลูกชายคนโต(vanto 97และ96)ตอนนี้กำลังตัดสินใจหา hiline สวยๆใช้ส่วนตัวสักคันและยืนยันขอใช้ vw ต่อจนขับไม่ไหว
29 ส.ค. 2550 , 00:19:45 น

[ฅนพังงา]

ผมใช้รถยนต์ของยี่ปุ่นมาไม่น้อยกว่า 8 คันตั้งแต่ honda toyota mazda mira ezusuเมื่อขายต่อก็ขาดทุนรวมแล้วเป็นเลข 7 หลักเศษเป็นรถป้ายแดงทุกคัน เลยลองมาเล่นรถยุโรปมือสองเปอร์โย 3 คันขาดทุนนิดหน่อยแต่ก็ประทับใจ เมื่อมาเจอ wab vw และลองศึกษารายละเอียดและลองใช้ดูปันจุบันผมใช้อยู่ 2 คันของภรรยาและของลูกชายคนโต(vanto 97และ96)ตอนนี้กำลังตัดสินใจหา hiline สวยๆใช้ส่วนตัวสักคันและยืนยันขอใช้ vw ต่อจนขับไม่ไหว
29 ส.ค. 2550 , 00:19:55 น

[กร]

เลือกสภาพครับ     ไม่ได้เลือกที่ซื้อมาแล้ว  ซ่อมแพงหรือ ถูก  มันคนละเรื่องกัน
อย่างเช่น ซ่อมแพง   แพงกว่าเท่าไหร่  ซ่อม  อะไร
ถ้าเป็นผม  แน่นอนครับซื้อทั้งที่ ยี่ปุ่นไปไกลฯฯ ผมเลือกรถระดับมาตรฐานโลกครับเยอรมันมาก่อน  ถ้าได้สภาพดี   ไม่ต้องพูดถึงเรื่องซ่อม เปลี่ยนตามกำหนด
แต่การใช้งานรถยี่ปุ่นก้อใช่ย่อย  แต่ละคัย วิ่งเป็นอาชีพ เช้าจนเย็น   แถมยังเปราะ   มีข้อดีแค่เรื่อง  อะไหร่ และราคาขายต่อ  ขายยังไง  ก้อขาดทุน  ครับ
31 ส.ค. 2550 , 09:40:29 น

[pitak]

ถ้า พาสสาท ราคาต่ำกว่า 2-3 แสนก็น่าเล่นถ้าเท่ากันเล่นรถยุ่นดีกว่า  ย้อนกลับนะครับคนที่ซื้อเวนโต้มือสองมาแล้วถ้าตอนนั้นราคามันเท่ากับโตโยต้า 111 ในปีเดียวกัน คุณจะเลือกรถอะไร(ในกรณีที่ศึกษาข้อมูลมาแล้วไม่ได้ซื้อตามแรงเชียร์) เลือก รถที่อะไหล่หาง่ายราคาถูก ช่างซ่อมได้ทุกที่ การทรงตัวพอประมาณ  หริอ รถดีเกาะถนน แต่ต้องหาอะไหล่ ช่างทั่วไปไม่รู้หาที่ไหนเล่นเบิกห้างอย่างเดียวโดยเฉพาะ ตจว.ข้อสำคัญไม่รู้จะซ่อมยังไง  
กรณีศึกษารถน้องสาวผมซีตรองซองเทีย สายครัชขาดช่างไม่รู้จะเปลียนยังไงเล่นรื้อหน้าปัทม์เลยเปลี่ยนได้แต่ตอนรื้อทำกระจกหน้าแตกบานละ 6000 ช่างบอกไม่มีตังขอคนละครึ่ง แล้วกันก็ต้องยอม ไม่งั้นรถก็จอดอยู่อย่างนั้นจนกว่าช่างจะมีสตางค์ ทั้งที่แค่ถอดขาครัชออกมาใส่ข้างนอกได้ใช้เวลาแค่ชั่วโมง กับครึ่งค่อนวันถ้าพลาดทำอย่างอื่นเสียหายรออะไหล่ อีก 2-3 วันและถ้าหาแล้วในท้องตลาดไม่มียนตรกิจไม่ได้สต้อคไว้รอไปเลย 3 เดือน มีรถดีแต่ไม่ได้ใช้แล้วซื้อมาทำไมแถมโดนคนรอบข้างค่อนแคะอีก ที่สำคัญเวลาขายยังหาคนซื้อไม่ได้อีก  
ถ้าราคาไม่ต่ำกว่ากัน6-70% อย่าไปมองเลยถ้าราคา รถญี่ปุ่นอยู่ที่ 8 แสน พาสสาทควรอยู๋ที่6 หรื่อต่ำกว่าที่ขายเพราะซ่อมไม่ไหวรถดี(ทุกด้านนะ)ไม่มีใครขายหรอกปีใหม่ๆอย่างนี้
1 ก.ย. 2550 , 06:10:09 น

[ปลัดแก่]

ขอลุงแจมด้วยคน...
ผมจะเลือกคันใหนยี่ห้อใดขึ้นกับผมจะเอาไปใช้งานอะไรสภาพอะไรและมีเหตุผลอื่นๆประกอบอย่างไร...
ที่บ้าน เมื่ออยู่ที่กรุงเทพฯผมใช้ฮอนด้าแจ๊ส เพราะคลองตัว-ปรู๊ดปร๊าดไม่จุกจิก ไม่เทอะทะ ประหยัด  สะดวกสบาย ฟังเพลงเพราะได้เมื่อไปใหนมาใหนเรื่อยๆ
ไปทำงานที่โคราช ออกเช้าวันจันทร์ กลับเย็นวันศุกร์ ผมเลือกใช้เวนโต้เกียร์ธรรมดาที่โชคดีจับต่อมาได้จากนายอำเภอรุ่นน้องท่านหนึ่งที่รักษารถคันนี้อย่างดียิ่ง ผมเลือกคันนี้และนำมาติดแก๊สLPG ใช้วิ่งปุโลงโทงเทงใน 6 จังหวัดอีสานที่รับผิดชอบอย่างแน่นหนึบมีฟีลลิ่งแบบไปเรื่อยบึกบึนหนักแน่นและเชื่อมั่นต่อ"เหล็กชิ้นนี้ที่หุ้มเนื้อยานๆ"ของผมอยู่ แถมไว้ให้คนชนบทที่ไม่ค่อยประสีประสาเรื่องรถแอบกระซิบด้วยข้อมูลผิดๆว่า "รถท่านรองเนี่ยราคาเป็นล้านเลยนะ"(แฮ่ๆ ผมหักคอซื้อมาแค่แสนกับอีกหมื่นเดียวเอง)  ผมชอบก็เพราะความบ้าส่วนตัวว่ามันเป็นเยอรมัน บังเอิญเวนโต้คันนี้ไม่เคยรู้จักกับคำว่าจุกจิก แถมมาเจอคนแก่ขี้งกอย่างผมเข้า ก็ขอเรียนตามตรงว่าตั้งแต่ได้มาจะเข้าปีที่3นี่ ไม่เคย "ต้อง"ซ่อมอะไรเกิน2.5พันสักที(ยกเว้นก็แต่การเปลี่ยนอะไรบางอย่างตามสภาพเช่นยางใหม่4เส้น5000 กับเปลี่ยนยกครัชเพราะเห็นมันนานแล้วอีก6500 เท่านั้นเอง)
อีกบทบาทหากมีราชการจะต้องไปประชุมหรือจุ๊ยเต๊ะท่าให้มันดูดี ก็เรียกใช้คันใหญ่อีกคันแต่ไม่บ่อยนักคือเซฟีโร คันนี้วิ่งระเบิดแต่ก็ซดน้ำมัน
ท้ายสุด และสุดๆจริงๆ...เวลาไปตลาดบางกะปิ ไปห้างที่เบียดเสียด ผมก็จะคว้า "Diahatsu MIRA" รุ่น "Sporty"สีเหลืองแจ๋วแหววตัวเล็กสภาพเยี่ยมสุดๆที่มีคนเคยขอซื้อในราคาที่สูงกว่าVentoที่ประกาศขาบกันในตลาดรถ ! ผมจับมาในราคาป้ายแดง2.3แสนที่ศูนย์วิภาวดีซึ่งเดี๋ยวนี้ปิดตัวไปแล้ว
เหตุและผลมีเท่านี้เอง...ที่เล่ามาทั้งหมดไม่เกี่ยวพันอะไรกับความมีหรือไม่มีตังค์  ผมชอบรถยนต์มาตั้งแต่เด็กๆ รถคันแรกที่ครองครองคือ Austin1300 ซึ่งสมัยนั้นสาวครั่งไคร้ ดูเหมือนในยุคร่วมสมัยคราวนู้นมีคนใช้ที่เป็นตัวแบบคือพระเอกหนังรุ่นเดียวกับผมชื่อ ไพโรจน์ สังวริบุตร แต่ของเขาเป็นรุ่น GT  จากนั้นคันที่2 ก็มาหลงไหล Austin ALEGRO จำได้ว่าจับมาครั้งแรกวิ่งดิ่งขึ้นเชียงใหม่แล้วตีกลับลงมากรุงเทพ ผลปรากฏว่า "ครัชพังระเนระนาด" สมัยนั้นคนซ่อมออสตินเก่งไม่มีใครเกิน"อู่วิเชียร"ที่แพร่งสรรพศาสตร์(ปัจจุบันยังเปิดซ่อมอยู่ ช่างวิเชียรแก่มากแล้ว แต่ยังเห็นซ่องออสตินซึ่งมีน้อยมากอยู่เช่นเดิม ผมไปกระทรวงมหาดไทยครั้งใดเป็นอันต้องแวะเวียนไปนั่งคุยความหลังกับจิบเบียร์วุ้นเย็นๆกับพี่เชียรเสมอๆ)....จากนั้นก็มาเล่น Alfa SUD FIAT 131 Supermirafiory แล้วมาPeugeot 405 505 305 309 แต่ที่แน่ๆคือ VW ที่เลือกจับมาในทุกช่วงสมัยไม่เคยขาด...คนแก่ขอเขี่ยอดีตทีเถอะ !
1 ก.ย. 2550 , 11:12:40 น

[ปลัดแก่]

โทษที เปอร์โยต์ที่จับคันแรกคือ 504 ไม่ใช่405 ..ซีตรองก็เคยลองในรุ่นBX ยอมรับว่าสู้ไม่ไหวกับระบบกันสะเมือน แต่อยากลองเพราะอยากเปรียบเทียบกับระบบรองรับการสะเทือนของออสตินที่เรียกว่า "ไฮโดรลาสติค" (ออสติน1300)ว่ามันนุ่นนวลอย่างไร   จากนั้นLeylandพัฒนาอีกขั้นหนึ่งในรุ่นAllegro เป็นแบบใช้แก๊สแทนน้ำ เรียกว่า"ไฮดร้าแก๊ส"...ยิ่งนิ่มยิ่งนุมนวลขึ้นไปอีก (แต่ยังแพ้ ""ไฮโดรนิวเมตริก"ในซีตรอง แต่ที่สุดก็ยอมแพ้กับการซ่อมและบำรุงรักษา)
1 ก.ย. 2550 , 11:22:30 น