เรื่องนี้ต้องอ่าน มากๆๆๆขอบบอก ไม่เสียเวลามากหรอกนะ เพื่อนๆๆ อ่านซะ ^_6
>มันเป็นฟอรEวิรEเมลEนะ
>ไม่ทราบผู้เขียนแน่ชัด...
>แตE...
>อ่านดูเอาเถิด
>อยากให้ได้อ่านกันทุกๆคน
>
>--------------------------------
>
>ในวันสุดท้ายก่อนวันคริสตEาส ฉันรีบไปยังซุปเปอรEารEก็ต
>เพื่อซื้อของขวัญที่ฉันไม่ได้ซื้อไว้แต่เนิ่นE
>เมื่อฉันเห็นผู้คนทั้งหมดที่นั่น ฉันก็เริ่มบ่นกับตัวเอง
>ฉันคงต้องเสียเวลาเป็นชาติที่นี่แน่ๆ ฉันควรไปที่อื่นดีกว่า
>คริสตEาสนี่ทำให้รู้สึกแออัดและน่ารำคาญขึ้นทุกๆปีจริงE
>สิ่งที่ฉันอยากจะทำคือเอนตัวลงนอนแล้วก็หลับไปและตื่นขึ้นมาเมื่อเวลานี้ผ่านพ้นไปแล้วจริงE
>แต่ถึงยังไงฉันก็ยังไปที่แผนกของเล่น
>และฉันก็เริ่มหัวเสียเกี่ยวกับราคาของมันและแปลกใจว่า
>เด็กๆเนี่ยเล่นของเล่นที่แพงขนาดนี้เชียวหรือ
>ขณะที่กำลังเดินดูของอยู่ในแผนกของเล่นนั้น
>ฉันสังเกตเห็นเด็กผู้ชายตัวเล็กๆคนหนึ่ง อายุประมาณ 5 ขวบ กำลังอุ้มตุ๊กตาไว้แนบกับอก เขาค่อยๆลูบผมของตุ๊กตานั้นและมองดูอย่างเศร้าสร้อย
>ฉันสงสัยว่าเด็กผู้ชายคนนี้จะเอาตุ๊กตาไปให้ใครกัน
>เด็กผู้ชายคนนั้นหันไปหาหญิงชราที่อยู่ข้างE
>"คุณย่าแน่ใจหรือฮะว่าเงินของผมมีไม่พอE
>หญิงชราตอบว่า หลานก็รู้นี่ว่าหลานมีเงินไม่พอที่จะซื้อตุ๊กตาตัวนี้หรอกE
>หลังจากนั้นหญิงชราก็บอกให้เขารออยู่ตรงนั้นประมาณ 5
>นาทีระหว่างที่เธอจะไปเดินดูรอบE
>แล้วเธอก็จากไปอย่างรวดเร็ว เด็กชายยังคงอุ้มตุ๊กตาอยู่ในมือ
>ในที่สุดฉันก็เริ่มเดินเข้าไปหาเขา
>ฉันถามเค้าว่าเค้าจะเอาตุ๊กตาตัวนั้นไปให้ใคร
>มันเป็นตุ๊กตาที่น้องสาวของผมชอบที่สุดฮะ
>และเธอก็อยากจะได้มันมากเป็นของขวัญวันคริสตEาส
>เธอมั่นใจมากว่าซานตาคลอสจะให้ตุ๊กตาตัวนี้แก่เธอE
>ฉันบอกเค้าว่า ซานตาคลอสจะให้ตุ๊กตานี้แก่น้องสาวของเขาแน่ๆ
>และก็ไม่ต้องกังวลหรอก
>(มาถึงตรงนีEนึกหละสิครับว่า เรื่องนีEจะเหมือยนกับเรื่อง
>ปกติทั่วๆไปที่คุณเคยอ่าน เดาผิดแล้วหละครับ ลองอ่านต่อสิครับ...)
>แต่เขาตอบฉันด้วยท่าทางเศร้าสลดว่า
>ไม่หรอกฮะ ซานตาคลอสไม่สามารถเอาตุ๊กตานี้ไปให้เธอในที่ๆเธออยู่ตอนนี้ไดE
>ผมจะเอาตุ๊กตาตัวนี้ไปให้แมE
>แม่จะได้เอาตุ๊กตานี้ไปให้เธอเมื่อแม่ไปที่นั่นE
>ดวงตาของเขาเศร้ามากขณะที่เขาพูดต่อไป
>น้องสาวของผมไปอยู่บนสวรรคE
>พ่อบอกว่าแม่ก็จะไปเหมือนกันในเร็วๆนีE
>ผมก็เลยคิดว่าแม่น่าจะเอามันไปให้น้องสาวของผมได้
>หัวใจของฉันเกือบจะหยุดเต้น เด็กชายเงยหน้ามองฉันแล้วพูดว่า
>"ผมบอกพ่อให้บอกแม่ว่าอย่าพึ่งไปให้รอผมจนกว่าผมจะกลับจากซุปเปอรEารEก็ตฮะE
>แล้วเขาก็หยิบรูปที่น่ารักมากของเขาซึ่งกำลังหัวเราะให้ฉันดู แล้วก็บอกว่า
>"ผมอยากให้แม่เอารูปนี้ไปด้วยฮะเธอจะได้ไม่ลืมผม
>ผมรักแม่ฮะและผมก็หวังว่าเธอจะไม่ต้องจากผมไป
>แต่พ่อบอกว่าเธอต้องไปอยู่กับน้องสาวของผมE
>แล้วเขาก็จ้องมองตุ๊กตาอีกครั้งอย่าอาลัย
>ฉันรีบคว้ากระเปEตังออกมาอย่างรวดเร็ว
>หยิบธนบัตรออกมา 2-3ใบ แล้วพูดว่า ทำไมเราไม่ลองตรวจดูอีกที เผื่อว่าเราจะมีเงินพอE
>"ตกลงฮะEเขาพูด ผมหวังว่าผมจะมีเงินพอนะฮะE
>ฉันแอบใส่เงินของฉันลงในกระเปEตังของเขาโดยไม่ให้เขาเห็นแล้วเขาก็เริ่มนับมัน
>มันไม่ได้มีเงินแค่พอซื้อตุ๊กตาเท่านั้น แต่ยังเหลืออีกด้วย เด็กชายพูด
>"ขอบคุณพระเจ้าที่ประทานเงินให้ผมฮะEเขามองฉัน แล้วพูดเสริมว่า
>"ผมอธิษฐานกับพระเจ้าก่อนนอนเมื่อวานฮะ
>ว่าขอให้ผมมีเงินพอที่จะซื้อตุ๊กตาตัวนี้เพื่อแม่จะได้เอาไปให้น้องสาวของผมฮะ แล้วพระองคE็ได้ยิน
>ความจริงผมอยากได้เงินที่จะซื้อกุหลาบสีขาวให้แม่ด้วยฮะ แต่ผมไม่กล้าขอมากเกินไป
>แต่พระองคE็ให้เงินผมมากพอที่จะซื้อทั้งตุ๊กตาและกุหลาบ
>แม่ของผมชอบกุหลาบขาวฮะE
>2-3 นาทีต่อมา หญิงชราก็กลับมา
>ฉันเดินออกมากับรถเข็นของฉัน(รถเข็นที่ใช้ในซุปเปอรEารEก็ตอะ)
>ฉันซื้อของจนเสร็จด้วยความรู้สึกที่ต่างจากตอนมาโดยสิ้นเชิง
>ฉันไม่สามารถเอาภาพของเด็กชายคนนั้นออกจากจิตใจฉันไดE
>หลังจากนั้นฉันก็จำข่าวที่อยู่ในหนังสือพิมพEมื่อ 2 วันก่อนไดE
>มันบอกว่าคนขับรถบรรทุกที่เมาเหล้าคนหนึ่งขับรถชนรถอีกคันหนึ่งที่มีหญิงสาวคนหนึ่งกับเด็กหญิงตัวเล็กๆในรถ
>เด็กหญิงคนนั้นเสียชีวิตทันที แต่แม่ของเธออยู่ในขั้นบาดเจ็บสาหัส
>ครอบครัวของพวกเขาต้องตัดสินใจว่าจะดึงปลั๊กเครื่องช่วยหายใจดีหรือไมE
>เพราะถึงยังไงเธอก็ไม่สามารถดีขึ้นไปกว่าขั้นโคม่าไดE
>ครอบครัวนี้จะเป็นของเด็กชายคนนั้นรึเปล่านะ
>2 วันหลังจากได้พบกับเด็กชายคนนั้น
>ฉันอ่านเจอในหนังสือพิมพE่า หญิงสาวคนนั้นได้เสียชีวิตแล้ว
>ฉันไม่สามารถหยุดตัวเองไว้ได้ที่จะไปซื้อกุหลาบช่อหนึ่ง แล้วไปทีEMortuary
>ซึ่งร่างของหญิงคนนั้นได้ถูกเปิดให้คนได้ดูและอธิษฐานเป็นครั้งสุดท้ายก่อนฝัง
>เธออยู่ในนั้น
>ในโลงศพของเธอในมือมีดอกกุหลาบสีขาวดอกหนึ่งกับรูปถ่ายของเด็กชายคนนั้น
>และมีตุ๊กตาวางอยู่บนหน้าอก
>ฉันออกไปข้างนอกทั้งน้ำตารู้สึกว่าชีวิตของฉันได้เปลี่ยนไปตลอดกาล
>ความรักที่เด็กผู้ชายคนนี้มีให้แม่และน้องสาวของเขานั้นจะยังคงอยู่ยืนยาวสุดแก่การจินตนาการ
>แต่เพียงแค่เศษเสี้ยววินาทีเท่านั้น
>คนดื่มเหล้าคนหนึ่งก็ได้พรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเค้า
>
>ตอนนี้คุณมี 2 ตัวเลือก
>1. ส่งข้อความนี้ให้แก่ทุกคนที่คุณรู้จัก
>2. ลบข้อความนี้ทิ้งราวกับว่ามันไม่เคยทำให้คุณรู้สึกซาบซึ้ง
>
>ถ้าคุณส่งข้อความนีEบางที
>คุณอาจได้ช่วยป้องกันไม่ให้บางคนที่เมาแล้วขับก็ไดEเพื่อนเหมือนกับนางฟ้า
>ที่ช่วยเราบินในยามที่ปีกของเราหลงลืมวิธีแห่งการบิน ทีม คือกลุ่มคนที่อาจจะมี ประสบการณEพรสวรรคEหรือระดับการศึกษาที่ไม่เท่ากัน แต่อยู่ในหน้าที่เดียวกันE
>เมาไม่ขับเด็ดขาด ทุกครั้งที่เมาแล้วต้องขับรถ
>คิดถึงเรื่องนี้เอาไวEแล้วนั่งรถแท๊กซี่กลับบ้าน ช่วยๆกัน forward ต่อด้วยนะ อย่างน้อย น่าจะช่วยใครได้สักคน หวังเอาไว้อย่างงัE *
[ 28 พ.ค. 2546 , 09:47:43 น
หัวข้อ: เรื่องนี้ต้องอ่าน มากๆๆๆขอบบอก ไม่เสียเวลามากหรอกนะ เพื่อนๆๆ อ่านซะ ^_6 (อ่าน 342 ครั้ง)
