• ยินดีต้อนรับ, บุคคลทั่วไป



  • กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก.

    เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

    ผู้เขียน หัวข้อ: รถเต่าของผมขายไปแล้ว  (อ่าน 525 ครั้ง)

    เล็ก-วลิน

    • บุคคลทั่วไป
    รถเต่าของผมขายไปแล้ว
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »
    จากเป็น....
    เราล้วนเป็นนักเดินทางผู้โดดเดี่ยว มันเป็นความจริงซึ่งยากจะรับไดEแต่ความจริงก็คือความจริง ถึงจะพันธนาการความเปล่าเปลี่ยวไว้ด้วยความรัก แต่ไม่มีใครสามารถกักขังกีดกันความเปล่าเปลี่ยวไว้ได้ตลอดไป
    ขายรถไดEย่อมดีใจเป็นธรรมดา แต่อีกด้านหนึ่งหรือมิใชEรถเราจะจากไปโดยไม่มีวันกลับ ความอับจนและความจำเป็นบางอย่างของหนุ่มสาวหลายคน ทำให้ต้องทอดทิ้งของรัก แต่หากเฉลียวใจว่าจากแล้วไม่มีวันหวนคืนกลับ รสชาติของการลาจากอย่างแนบเนียน อาจจะขมปร่ายิ่งกว่าก็ไดEการจากลาทุกรูปแบบเต็มไปด้วยความเศร้า หลายต่อหลายปีอาจจะกลายเป็นแค่ความทรงจำในวันวาน
    โลกนี้เต็มไปด้วยเรื่องเศร้า เพราะอะไรEมันก็ไม่แนEแปรเปลี่ยนอยู่ตลอด ไม่มีสิ่งใดเป็นของเราได้ตลอดไป
    พลันที่พบว่า ตนเองก็เป็นมนุษยEดินทางผู้โดดเดี่ยว ที่ผ่านมาเป็นเพียงแต่การหย่อนใจชั่วคราว แม้รู้ทั้งรู้ว่าความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นทุกขณะ ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยร่องรอยของการจากลา ผู้ฉลาดไม่ควรยึดมั่นถือมั่น หัวใจของคนบางคนก็ยังหนักอึ้ง เพราะถูกกดทับด้วยความรู้สึกบางประการ

    [ 20 พ.ย. 2545 , 12:36:05 น

    little beetle

    • บุคคลทั่วไป
    RE: รถเต่าของผมขายไปแล้ว
    « ตอบกลับ #1 เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »
    ในความมีย่อมไม่มี   และมีอาจกลายเป็นไม่มี    .....เก็บไว้เป็นความทรงจำดีๆนะคะ
    20 พ.ย. 2545 , 13:47:47 น

    ตูE

    • บุคคลทั่วไป
    RE: รถเต่าของผมขายไปแล้ว
    « ตอบกลับ #2 เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »
    ผมเห็นลงประกาศขายแล้วก็ใจหายที่คนรักจะต้องมาพลัดพราก...แต่เมื่อมีเหตุจำเป็นก็ต้องไป....ยังไงๆมีโอกาสอันควรก็หาใหม่นะครับ...ยังไงก็กระทู้มาบ้าง...รถไปแต่ตัวยังอยูE...ขอให็โชคดีครับ.......
    20 พ.ย. 2545 , 14:10:36 น

    คันธสิทธิ

    • บุคคลทั่วไป
    RE: รถเต่าของผมขายไปแล้ว
    « ตอบกลับ #3 เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »
    ผมเคยขายของรักไปเช่นกัน แต่ไม่ใช่รถเต่านะ เข้าใจในความรู้สึกดังกล่าวดี ไว้มีโอกาสไว้มีจังหวะ ทุกอย่างลงตัวและดีขึ้น ถ้าใจยังรักเต่าอยูEก็คงได้มีโอกาสได้พบและได้เลี้ยงเต่าตัวใหม่อีกครั้งหนึ่ง
    20 พ.ย. 2545 , 14:55:44 น

    art

    • บุคคลทั่วไป
    RE: รถเต่าของผมขายไปแล้ว
    « ตอบกลับ #4 เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »
    ผมก็เคยขายไปคิดถึงมากไม่รู้เจ้าของจะรักมันไหม จะดูแลดีไหม ถึงแม้มันจะหน้าตาขี้เหล่ไปสักหน่อย แต่มันก็น่ารักไม่เคยจะงอแงสักเท่าไร
    20 พ.ย. 2545 , 16:02:42 น

    แตงโมเขียว

    • บุคคลทั่วไป
    RE: รถเต่าของผมขายไปแล้ว
    « ตอบกลับ #5 เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »
    ยินดีและเสียใจ  
    ถึงวันที่ต้องเลือก  ยังไงก็ต้องจาก...
    เมื่อจาก...ก็ต้องมีเจอะเจอเจ้าเต่าตัวใหมE
    โชคดีครับ

    20 พ.ย. 2545 , 21:59:45 น

    www.vwshowtime.com

    • บุคคลทั่วไป
    RE: รถเต่าของผมขายไปแล้ว
    « ตอบกลับ #6 เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »
    ไม่ได้ติดตามครับ ขายเพราะอะไรเหรอครับ
    20 พ.ย. 2545 , 23:46:42 น

    จิงโจE

    • บุคคลทั่วไป
    RE: รถเต่าของผมขายไปแล้ว
    « ตอบกลับ #7 เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »
    รสชาดนี้ผมรู้จักดีครับ   แต่สิ่งหนึ่งที่ยึดถือคือ  ทุกสิ่งมีเกิดขึ้น  ตั้งอยูE และดับไป  หมั่นพิจารณาครับ
    21 พ.ย. 2545 , 10:45:50 น

    pook

    • บุคคลทั่วไป
    RE: รถเต่าของผมขายไปแล้ว
    « ตอบกลับ #8 เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »
    ชอบข้อความตรงนี้จัง  "หัวใจของคนบางคนก็ยังหนักอึ้ง เพราะถูกกดทับด้วยความรู้สึกบางประการ"
    21 พ.ย. 2545 , 23:58:18 น

    เล็ก

    • บุคคลทั่วไป
    RE: รถเต่าของผมขายไปแล้ว
    « ตอบกลับ #9 เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »
    อลิซาเบธ ลอฟตัส (Elizabeth Loftus) นักวิจัยทางด้านความทรงจำศึกษาพบว่า ความทรงจำของมนุษยEามารถผันแปรไปตามข้อมูลที่ได้รับหลังเกิดเหตุการณEข้อมูลนั้นอาจจะเป็นข้อเท็จจริง อาจจะเป็นความเห็นจากคนรอบข้างอื่นEอาจจะเป็นผลวิเคราะหEี่เกิดขึ้นหลังจากเหตุการณEั้นผ่านพ้นไปแล้ว
    บางทีสายธารของชีวิตมันก็อาจจะเป็นเช่นนั้น ที่เห็นและเป็นอยู่ในเวลานี้อาจจะเป็นแค่เงาในกระจกเงาที่ตั้งซ้อนอยูEท่ามกลางกระจกเงาจำนวนมหาศาลที่วางอยู่ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง
    เหมือนเรามองภาพใครสักคนผ่านเลนสEล้องถ่ายรูป ภาพที่ปรากฏผ่านเลนสEือ อนุภาคเสมือนจริง ทันทีที่กดชัตเตอรEนุภาคเสมือนจริงนั้นก็หายไป ลั่นชัตเตอรEล้วขึ้นฟิลEใหม่ก็ยังสามารถมองเห็นอนุภาคเสมือนจริงอยูEภาพที่ถ่ายไว้ก็เป็นอนุภาคจริง ณ เวลานั้น
    ถามว่า ชีวิตเราในวัยเด็กหายไปไหน มันก็กลายเป็นอนุภาคเสมือนจริงไปแล้ว อนุภาคเสมือนจริงในวันวานสัมพันธEข้ากับสังคม ครอบครัว ความเชื่อ จินตนาการจะก่อรูปอย่างไรใน Cerebrum ก็แล้วแตEมันก็เป็นเสมือนโปรตอนที่จับเข้ากับฝุ่นละอองกลายเป็นกองฝุ่นจริง มีมวล มีน้ำหนัก ชั่ง ตวง วัด ไดEณ เวลาหนึ่ง ความจริงและจินตนาการที่เราปรุงแต่งขึ้นมาในสมองก็จะทำให้เราก่อรูปที่เป็น 'เรา' ขึ้นมาในลักษณะเช่นเดียวกันนั้น
    ใครบางคนบอกว่า สมองของเราเหมือนห้องใต้หลังคา เราซุกซ่อนเก็บงำเรื่องราวต่างEเข้ามาตลอดชีวิต มันจะยังคงอยู่ที่นั่น ไม่สูญหายไปไหน หากเอาไฟฟ้าอ่อนEจี้ลงไป ณ จุดใดจุดหนึ่งบางทีเสียงเพลงกล่อมเด็กก็จะแว่วดังขึ้นมา คนจำนวนมากไม่เหน็ดเหนื่อยกับการก่อรูปขึ้นมาด้วยสมองส่วนหน้า จึงต้องฟังและร้องเพลงกล่อมเด็กซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่รู้จบ แต่คนบางคนก็หักวัฏฏะความจำเจออกไปไดEเพราะไม่ปล่อยให้ชีวิตไหลเรื่อยไปด้วยอวัยวะเพียงส่วนเดียว
    คนที่ฝึกหัดตนมาดีแล้ว ผ่านอะไรหรืออะไรผ่านเข้ามาก็ไม่ยึดติด ไม่รวมกับอนุภาคใดEผ่านกระจกเห็นเป็นเงาอยู่ไหม ก็ยังเห็นเป็นเงาอยูEแต่จะไม่รวม ไม่ก่อตัวผนึกเข้ากับอนุภาคใดEอีก

    มีอยู่ไหมก็มีอยูE!
    (ทางพระเข้าข่ม เรื่อง : กระบี่ไม้ไผE“กระจกเงาจากห้องใต้หลังคาEกรุงเทพธุรกิจ-เสารEวัสดี)

    22 พ.ย. 2545 , 09:18:51 น

    อนุรัตนE

    • บุคคลทั่วไป
    RE: รถเต่าของผมขายไปแล้ว
    « ตอบกลับ #10 เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »
    ณ ที่นีE... แม้นว่าสิทธิแห่งการครอบครองรถที่เรารักจะเลือนหาย
    แต่มิตรภาพที่ฝังลึกในใจยังคงมีอยูE

    ตลอดไป.....

    22 พ.ย. 2545 , 12:24:07 น

    Luv Bug

    • บุคคลทั่วไป
    RE: รถเต่าของผมขายไปแล้ว
    « ตอบกลับ #11 เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »
    เศร้าจัง..
    22 พ.ย. 2545 , 18:47:32 น