ลูกผมอายุ 12-8-4 ขวบครับ ผมอายุ 60 ปี ครับไม่ได้ช่วยผมละครับ...ร้องโวยลั่นทำไมน้ำมันมาเร็วแบบนี้ ที่บ้านผมพื้นที่มากร่วมไร่กว่าๆ หน้าบ้านไม่ได้กันเพราะเป็นพื้นดิน กันในบ้านและข้างหน้าบ้านเป็นทะเลสาปมีเครื่องสูบน้ำป้องกัน หลังจากน้ำท่วมเราก็อยู่กัน พ่อ แม่ และลูกทั้งสามไฟดับเพราะเซฟทีคัทตัดตลอดจนวันที่สามต่อไฟตรงชั้นบน ออกไปหน้าบางใหญ่กับลูกสาวคนโตขาลุยคนนี้...ดูน้ำขึ้นตลอดและรถที่จอดน่ากลัวจะไม่รอดเลยส่งคณะแม่ลูกไปท่าม่วง เหลือผมคนเดียว เดินทางเข้าออกโดยการลุยน้ำเพื่อหา รถมายกหรือกู้ไม่ว่างเลย ร่วมสี่วัน จนไปได้ที่ต้องไปให้ได้..คือที่บ้านผมมีงูเห่าเข้ามาทั้งชั้นล่างและบน และลูกน้องที่มาเข็นรถผมไปจับจรเข้ได้ 1 ตัวไปขายได้เงินมา อีกตัวโดนยิงตายและอีกตัวกระโดดหนีมาลงในทะเลสาปหน้าบ้านผม ตอนเช้ามืดมากระโดดเสียงตูมใหญ่เพื่อกินไก่ป่าแต่ไม่ได้ ผมออกมาคิดว่าขโมยขึ้นบ้าน หมารักผมเห่าแปลกๆและไม่มีอย่างอื่นเคลื่อนไหวเลย เมื่อผมจะออกไปกับรถยกได้ไปแจ้งตำรวจและหน่วยปราบจรเข้ว่ามีมาตัวหนึ่งที่บ้านผม และผมมาท่าม่วง อีกสองวันลูกน้องข้างบ้านโทรมาว่าเขาจับจรเข้ได้ที่บ้านผมได้ 1 ตัวและข้างๆบ้าน อีก 2 ตัวรวมเป็นสามตัวครับ....ตอนนี้ผมไม่เสียดายทรัพย์แล้ว คิดว่าเหลือเท่าไรก็เท่านั้น มัวแต่เฝ้าทรัพย์กลัวงูกัดตายมากกว่าจรเข้กัดครับ.....อยู่ท่าม่วงไม่ค่อยคิดมากครับถ้าอยู่บ้านจะเครียดและเราอยู่กับน้ำนานๆมันหลงว่าทุกที่น้ำท่วมหมดวันวานผมนั่งรถจากท่าม่วงเข้ากรุงเทพไปกลับร่วม 10 ชั่วโมงเพราะรถติดและรถตู้รับจ้างรอเติมแกสร่วม2 ชั่วโมง และแถวๆอนุสวรีย์ชัยผู้คนที่ไม่ได้น้ำท่วมก็ใช้ชีวิตปกติ แต่ที่รถไฟฟ้าจตุจักรก็โกลาหลเหมือนกันที่ต้องนั่งรถทหารหรือรอรถเมล์อย่าที่ผมเคนทำ และเลยไม่ได้แวะเข้าบ้าน.....วันจันทร์นี้ว่าจะเข้าไปครับ.........
13 พ.ย. 2011 , 00:16:12 น