VW-Thai Club House
General Category => VW-Thai Club House => ข้อความที่เริ่มโดย: กอลE ที่ เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am
-
ตัดใจขาย
เต่าปี 69 ไป
ตอนนี้ยังคิดถึงอยู่เลย
[ 28 ก.พ. 2546 , 13:54:16 น
-
ตอนที่เริ่มหาซื้อรถเต่า คิดว่าจะหาซื้อง่าย แต่พอหาจริงๆที่จะได้ของดีนั้นยากมากเลย เพราะคนที่เป็นเจ้าของที่รักเต่าจริงๆนั้นเขาตัดใจขายลำบากมาก ถ้าไม่มีเหตุสุดวิสัยจริงๆเขาคงไม่ขายกัน สังเกตุได้จากเจ้าของรถที่ผมไปตืEขอซื้อเขา ใช้เวลาเกือบสามเดือนและเหตุผลที่เขาขายให้ผมนั้น เพราะ หนึ่งอายุมากแล้ว(เกือบเจ็ดสิบ) สองบ้านให้คนเช่าตอ้งย้ายไปอยู่บ้านลูกซึ่งไม่มีที่จอด สามเห็นว่าผมเป็นคนรักรถคงจะดูแลแทนแกไดEจึงตัดใจขายใหEแต่ราคานั้นไม่ธรรมดา เพราะเขารักษามาเป็นอย่างดี พื้นไม่เคยเปลี่ยนเลยเพราะไม่เคยผุ เปลี่ยนสีอย่างเดียว ว่างๆผมยังขับไปเยี่ยมแกเลย เห็นเป็นรอยนิดหน่อยก็จะบอกให้ไปทำเสีย ผมใช้ขับไปทำงานทุกวัน จะรักษาให้อยู่ในสภาพเหมือนกับที่ลุงแกเคยใช้คงลำบาก เพราะผมดูประวัติที่แกจดเอาไวEใช้น้อยมาก ปีหนึ่งยังไม่ถึงห้าพันเลย ลืมเล่านิดหนึ่งว่าวันที่ผมไปเอารถจากบ้านแกนั้น ผมก็นึกสงสารจับใจ เพราะแกพูดเสียงสั่นเครือเอามือลูบที่แก้มเต่า ล่ำลากันเหมือนพูดกับสิ่งมีชีวิต จับใจความได้ว่าอยู่กันมายี่สิบแปดปีกว่า ถึงคราวจำเป็นต้องจากกัน แต่เพราะความจำเป็นจริงEหลังจากนั้นแกก็ฝากให้ผมช่วยดูแลต่อ ผมก็รับปาก และได้ดูแลด้วยใจรักจนกระทั่งบัดนีEเมื่อไรที่ผมคิดจะขายคงจะเข้าทำนองเดียวกัน นี่แหละทำไมรถเต่าถึงไม่ตาย ยังคงเป็นอมตะตราบเท่าทุกวันนีEและคงจะตลอดไป
เล่าให้ฟังนิดหนึ่งว่า เพื่อนๆเขาเตือนว่าระวังนะใช้ไปนานๆเดีEวจะหาอาหลั่ยไม่ไดEแต่พอผมรู้จักกับเวบไซตEถเต่าทั้งของไทยและของนอก ผมก็ตอบกับตัวเองว่าสามารถใช้รถเต่าไปได้จนกระทั่งตาย เดีEวนี้รู้สึกภูมิใจที่เวลาขับไปไหนEมีเด็กๆมองกันด้วยความสนใจ ทำให้คิดว่าเราก็เป็นหนึ่งในผู้อนุรักษEถเต่าเหมือนกัน
28 ก.พ. 2546 , 15:26:55 น
-
go ahead when u want to do something and U have happy but when u do it and u don't have happy don't try again :D
28 ก.พ. 2546 , 16:29:02 น
-
ผมเคยเกือบต้องขาย โอ้โหช่วงนั้นคิดมาก เพราะกว่าจะได้มาก็เก็บตังคEยู่นานได้มาราคาก็สูง (ดูไม่ค่อยขาด) แต่อาศัยใจรักไม่สนใครจะว่าแพง เช็ดทุกวัน มองแล้วยิ้มคนเดียว(บ้า) แฟนผมยังสงสารตอนผมลงขายใน เน็ท คุณทศกับเพื่อนๆอีกหลายคน(ขอโทษจำหมอได้คนเดียว) เข้ามาให้กำลังใจ มีคนเข้ามาติดต่อ ติโน่นตินีEผมบอกไม่ซื้อก็ไม่ซื้อแต่ขอร้องอย่าติ ถ้าติอาจมีต่อย แฟนผมขำกEกเลย แต่หน้าตาผมเอาจริงมาก สุดท้ายผมไม่ขายซะงั้น แล้วก็สามารถผ่านวิกฤตเศรษฐกิจมาไดE ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ดีเท่าไร เจ้าไข่น้อยก็ออดๆแอดEแต่ก็ไม่ขาย
28 ก.พ. 2546 , 18:14:30 น
-
ผมเคยขาย รุ่น ปี 68 ไป เมื่อ 13 ปีที่แล้ว ทุกวันนี้ยังคิดถืง เเละมองหา บนถนนแต่ไม่เคยเจอ ตอนนั้นต้องขาย เพราะ จอดไดEเเคE2 คัน
28 ก.พ. 2546 , 20:15:42 น
-
ถึง คุณคนซื้อเต่า(รู้ใจคนขาย) ครับ
เล่าได้ซึ้ง กินใจจริงEขอรับ...
1 มี.ค. 2546 , 09:41:59 น
-
ซึ้งจังเลย Y_Y
พยายามรักษาให้อยู่ในสภาพเดิม ไม่ก็ดีกว่าเดิมอยู่เหมือนกัน
ไม่รู้จะได้ซักกี่วัน เฮ่อ ..
1 มี.ค. 2546 , 14:04:09 น
-
ผมชอบกระทู้นี้มากครับ อยากจะใช้คำว่าพวกเรา มีความรู้สึกนีEพวกที่ขโมยของ(อะไหลEเราเขาทำได้ยังไง เพื่อนผมคนหนึ่งทีEไม่ได้เป็นคนที่รักในรถยนตEวมทั้งรถโฟลE ยังถามเลยว่าคนชอบรถโฟลEเขาขโมยของกันหรือ ผมทั้งเสียใจและแค้นมาก
4 มี.ค. 2546 , 21:25:00 น
-
เสียใจที่อาจจะต้องขาย
แต่ก็อยากเรียน ป.โท .ใช้เงินหลายแสน
รถผมอะไรยังไม่ทันเสียก็เปลี่ยนแล้ว
สภาพ 95 % เลย ใครได้ไปใชEอีก1-3 ปี ไม่ต้องซ่อมแน่นอนเลย Vento94
17 มี.ค. 2546 , 11:53:39 น