• ยินดีต้อนรับ, บุคคลทั่วไป



    • กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก.

    เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

    ตอบ

    Warning: this topic has not been posted in for at least 120 days.
    Unless you're sure you want to reply, please consider starting a new topic.
    ชื่อ:
    อีเมล์:
    หัวข้อ:
    ไอค่อนข้อความ:
    Verification:
    Type the letters shown in the picture
    Listen to the letters / Request another image

    Type the letters shown in the picture:
    ตัวย่อของเมืองหลวงของเรา ๓ ตัว:

    shortcuts: กด alt+s เพื่อตั้งกระทู้ หรือ alt+p แสดงตัวอย่าง


    สรุปหัวข้อ

    ข้อความโดย: หนึ่ง โคราช b4
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    ผมขอ..............ให้คิดคำนึงเช่นกันแบบนี้เลยนะครับกับคุณพ่อ  .......ผมไม่มีโอกาสแล้วล่ะครับกับคุณพ่อของผมที่จากไปด้วยมะเร็งในระบบเลือด  ที่ ศิริราช 6ปีมาแล้ว.....................
    16 พ.ย. 2552 , 23:39:25 น
    ข้อความโดย: กระต่าย
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    - ว่าแล้ว เสาร์นี้ลางานไปหาแม่ดีกว่า............
    6 พ.ย. 2552 , 07:14:50 น
    ข้อความโดย:
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    ขอบคุณ คุณตู้68 มากมาก ที่แบ่งปันสิ่งดีดีให้สมาชิก vwthai อย่างสม่ำเสมอ ... สบายดีทุกคนนะครับ... ผมสบายดีครับ
    5 พ.ย. 2552 , 12:59:58 น
    ข้อความโดย: ดุ๊ยดุ่ย
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    รักแม่ กันทุกคนเลย..สังคมนี้ น่าอยู่จัง เป็นเวฟสวาเก้นจริงๆ
    4 พ.ย. 2552 , 22:28:06 น
    ข้อความโดย:
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

     คุณ FKP คุณทำดีที่สุดแล้วครับ  ขอบคุณครับ
    4 พ.ย. 2552 , 15:40:35 น
    ข้อความโดย: FKP
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    My mom is in heaven. I want to do like this but I can't.

    Since my mom passed away, I do this to my dad instead : )
    4 พ.ย. 2552 , 14:31:45 น
    ข้อความโดย: สังเกต
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    เอานะ..อย่างไรก็แล้วแต่ มันเกิดขึ้นกับใครสักคนหนึ่ง เมื่อทุกคนได้อ่านแล้ว ก็ทำให้คิดถึงแม่ แล้วหมั่นไปเยี่ยมท้านบ้าง ท่านรอเราอยู่ ท่านเห็นเราแล้วทำให้ท่านมีพลังขึ้นเยอะ ท่านจะได้อยู่กับเราไปนาน  คำถามหนึ่งที่ให้คุณลองทายซิว่าอะไรที่เราต้องรีบทำมากที่สุด?  .......
    คำตอบคือ......ความกตัญญูไงระครับท่าน .
    4 พ.ย. 2552 , 12:32:14 น
    ข้อความโดย:
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    ต้องขอโทษครับ  ผมอ่านเจอมาและเห็นว่าดีทำให้คิดถึงแม่ เลย copy ให้อ่านกันครับ  
    4 พ.ย. 2552 , 10:36:05 น
    ข้อความโดย: ตู้68
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    ขอโทษครับ ผมอ่านเจอแล้วเห็นว่าดี ผมก็ copy มาให้อ่านบ้างจะได้คิดถึงแม่ครับ ขอบคุณครับ
    4 พ.ย. 2552 , 08:41:58 น
    ข้อความโดย: อวยพร
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    ความกตัญญู เป็นสัญญลักษณ์ ของคนดี  แหละ..โชคดีที่คุณมีภรรยาที่ดี ที่ประเสริฐนัก ผมขออวยพรให้คุณ ประสบแต่ความสุขความเจริญ ตลอดไป........"ค่าของคนอยู่ที่ผลแห่งกรรมดี"
    3 พ.ย. 2552 , 20:58:19 น
    ข้อความโดย: vit314
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    อ่านแล้วเหมือน ชีวิตผม ทั้งชีวิต    กล้ามากนะนาย ตู้68  เสียใจด้วยครับ   แต่ขอขอบคุณ ที่มา พิมพ์ให้อ่าน    จิตของฅน น่าจะเป็นแบบนี้   เก่งกันยังไง??   ก็ไม่พ้น"คุณแม่"  
      เสียใจกับท่านที่จากไป    " คิดแบบเนี่ย ไม่เก่ง  ก็ เจริญ "
    อ่านแล้วก็เศร้า  แต่ดีใจ   ที่ ระบายมาให้อ่าน  ฅนแบบนี้ น่าคบๆ  เจริญๆ นะท่าน
               
    3 พ.ย. 2552 , 19:10:07 น
    ข้อความโดย: destiny
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    จากใจนะค่ะ ว่าอ่านแล้วซึ้งมากร้องไห้ออกมา
    ควรบอกรักแม่ทำทุกอย่างเพื่อท่านก่อนที่จะสายนะค่ะ
    ขอบคุณค่ะ
    3 พ.ย. 2552 , 17:59:03 น
    ข้อความโดย: destiny
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    จากใจนะค่ะ ว่าอ่านแล้วซึ้งมากร้องไห้ออกมา
    ควรบอกรักแม่ทำทุกอย่างเพื่อท่านก่อนที่จะสายนะค่ะ
    ขอบคุณค่ะ
    3 พ.ย. 2552 , 17:58:49 น
    ข้อความโดย: ตู้68 -
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

      หลังจากที่แต่งงานมาได้   21   ปี
    ผมก็ค้นพบวิธีใหม่ในการทำให้ความรักสดใสมีชีวิตชีวาอยู่เสมอ
    เพราะ....วันหนึ่งภรรยาผมบอกว่า ผมต้องออกเดทกับผู้หญิงคนหนึ่ง
    มันเป็นไอเดียของเธอล้วน ๆ จริง ๆ นะ

    ' ฉันรู้ว่าคุณรักเธอ '   ภรรยาผมพูด

    ' แต่ผมรักคุณนี่ '   ผมเถียง

    ' ฉันรู้ค่ะ แต่คุณก็รักเธอคนนี้ด้วยเหมือนกัน '

    ผู้หญิงคนนั้นที่ภรรยาอยากให้ผมไปหา คือ   ' แม่ '   ของผมเอง  
    ซึ่งเธอเป็นหม้ายและใช้ชีวิตเพียงลำพังกับสัตว์เลี้ยงมา   19   ปีแล้ว

    เนื่องจากงานที่รัดตัว ทั้งเจ้านายและลูกค้าที่ผมจะต้องรับผิดชอบ
    และยังมีภรรยาและลูก ๆ ที่ต้องดูแล
    ทำให้ผมไปเยี่ยมแม่เพียงบางครั้งบางคราวเท่านั้น

    ผมตอบตกลงกับภรรยา และขอบคุณที่เธอให้โอกาสเช่นนั้น
    วันที่ผมโทรไปหาแม่ เพื่อชวนท่านออกไปทานข้าวเย็นและดูหนัง
    แม่ถามผมว่า   ' มีอะไรหรือ ?   ลูกสบายดีรึเปล่า ?'
    แม่คิดว่าการที่ผมโทรมาหาอย่างกระทันหัน
    หมายความว่ า   มีเรื่องไม่ค่อยดีเกิดขึ้น  
    ผมตอบแม่ว่า   ' ไม่มีอะไรคับ ก็อยากคุยกับแม่ และคงจะดีมาก ถ้าเราได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน ตามลำพังสองคนแม่ลูกบ้าง ทานข้าวด้วยกันสักมื้อ ดูหนังด้วยกันสักเรื่อง '
    แม่นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า   ' ได้สิจ๊ะ แม่ยินดีมากเลยจ้ะ ' + ' แล้วลูกมีเวลาว่างแล้วเหรอจ๊ะ หยุดงานได้เหรอ '
    ...
    เย็นวันศุกร์หลังเลิกงาน ผมขับรถไปรับแม่ที่บ้าน  
    ผมรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

    เมื่อผมไปถึงบ้านแม่ ผมก็สังเกตได้ว่า
    แม่เองก็ตื่นเต้นเหมือนกัน  
    แม่สว มเสื้อโค้ทนั่งรอผมอยู่ในบ้านเรียบร้อยแล้ว

    แม่ม้วนผมแล้วสวมชุดที่แม่ใส่ในวันฉลองครบรอบการแต่งงานครั้งสุดท้าย
    พลางยิ้มรับผมด้วยใบหน้าที่แจ่มใสราวกับทูตสวรรค์

    แม่บอกเพื่อน ๆ ว่า   ' จะออกไปเที่ยวกับลูกชาย '    
    แม่พูดขณะที่กำลังก้าวขึ้นรถ   เพื่อน ๆ ของแม่ต่างพากันประทับใจยกใหญ่

    เราไปภัตตาคารที่ถึงแม้จะไม่หรูหรา แต่ก็ดีเยี่ยม  
    บรรยากาศก็อบอุ่นสบาย ๆ มาก ๆ  
    ผมวางแผนว่าต้องเป็นร้านในสไตล์ที่แม่ต้องชอบ

    แม่ควงแขนผมเดินราวกับว่าเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง

    หลังจากที่เรานั่งเรียบร้อยแล้ว  
    ผมต้องเป็นฝ่ายอ่านเมนูอาหาร  
    เพราะแม่บอกว่า   ' ตอนนี้สายตาของแม่อ่านได้เพียงตัวหนังสือตัวใหญ่ ๆ เท่านั้น '

    เมื่อผมอ่านเมนูอาหารไปได้เพียงครึ่งหนึ่ง
    จึงหยุดเว้นจังหวะ เพื่อให้แม่ได้เลือกรายการอาหาร
    ผมเงยหน้าขึ้น   มองเห็นแม่กำลังจ้องมองดูผมอยู่ด้วยรอยยิ้มระลึกถึงความหลัง

    แม่พูดเปรยขึ้นด้วยรอยยิ้มว่า  
    ' ตอนที่ลูกยังเด็ก แม่ต้องเป็นคนอ่าน เมนูให้ลูกฟังหลายรอบ '  

    ผมบอกแม่ว่า   ' งั้นตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ผมจะผลัดเวรให้แม่นั่งฟังสบาย ๆ บ้างแล้ว '  

    ในระหว่างมื้ออาหารนั้น
    เราคุยกันอย่างถูกคอ   -   ไม่ใช่เรื่องราวพิเศษอะไร -
    เพียงแต่สลับกันถามว่าชีวิตของเรา

    เราคุยกันสนุกมากจนไปดูหนังไม่ทัน

    ...

    เมื่อผมไปส่งแม่ที่บ้าน แม่พูดว่า   ' แล้วแม่จะออกไปเที่ยวกับลูกอีกนะ ' -
    ' แต่คราวนี้ลูกต้องยอมให้แม่เป็นเจ้าภาพนะจ๊ะ '


    ' แน่นอนครับ '   ผมตอบตกลง


    ' ดินเน่อร์เป็นยังไงบ้าง ?'   ภรรยาถาม เมื่อผมกลับถึงบ้าน
    ' วิเศษมาก ๆ ดีเยี่ยมกว่าที่ผมคิดไว้มากเลย '   ผมตอบ

    อีกไม่กี่วันต่อมา แม่ผมเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลัน
    มันเกิดขึ้นกระทันหันมากจนผมช่วยอะไรไม่ทันเลย

    หลายวันต่อมา  
    ผมได้รับจดหมายพร้อมใบเสร็จจากภัตตาคารที่ผมกับแม่เคยไป
    มีโน๊ตเล็กๆแนบมาด้วยว่า...

    ' แม่จ่ายค่าอาหารชุดนี้เรียบร้อยแล้ว แม่รู้อยู่แล้วว่าแม่คงไปอีกครั้งไม่ได้ -
    แต่... แม่ก็จ่ายสำหรับสองคน คือ สำหรับลูกกับภรรยา - ลูกคงเดาไม่ถูกหรอกว่าวันนั้นมีความหมายต่อแม่มากแค่ไหน ,   รักลูกมากจ๊ะ '


    ณ วินาทีนั้น ผมได้เข้าใจถึงความสำคัญของการกล่าวคำว่า   '' รัก '
    ต่อคนที่เรารัก ในช่วงเวลาที่เค้าต้องการมัน

    ไม่มีอะไรสำคัญมากไปกว่าครอบครัวของคุณ
    จงให้เวลากับพวกเค้าในเวลาที่พวกเค้าต้องการคุณ
    เพราะสิ่งเหล่านี้ ไม่อาจผลัดวันประกันพรุ่งได้


    - มีบางคนบอกว่า หลังจากที่คลอดลูกแล้วต้องใช้เวลาพักฟื้นราว   6   สัปดาห์ แม่จึงจะคืนสภาพเดิม
    คนนั้นไม่รู้ว่าหลังจากที่คุณได้เป็นแม่คนแล้ว ไม่มีคำว่าคนเดิมอีกต่อไป
    - บางคนบอกว่า คนเราเรียนรู้การเป็นแม่ได้เองตามสัญชาติญาณ
    คนนั้นไม่เคยพาลูกสามขวบไปซูเปอร์มาร์เกต
    - บ ? งคนบอกว่า การเป็นแม่คนนั้นน่าเบื่อ
    คนนั้นไม่เคยนั่งรถที่ลูกวัยรุ่นขับ หลังจากที่ได้ใบขับขี่มาหมาด ๆ
    - บางคนบอกว่า ถ้าคุณเป็นคนดี ลูกออกมาก็จะดีเอง
    คนนั้นนึกว่าเด็กคลอดออกมาพร้อมกับคู่มือการใช้และใบรับประกัน
    - บาง คนบอกว่า แม่ที่ดีไม่ควรขึ้นเสียงกับลูก
    คนนั้นไม่เคยเปิดประตูหลังบ้านออกมา ทันได้เห็นลูกหวดลูกบอลเข้าใส่หน้าต่างครัวของเพื่อนบ้านพอดิบพอดี
    - บางคนบอกว่า การเป็นแม่คนนั้นไม่ต้องมีการศึกษาก็ได้
    คนนั้นไม่เคยช่วยลูกที่กำลังเรียน ป. 4   ทำการบ้านเลข
    - บางคนบอกว่า แม่รักลูกคนที่ห้าไม่เท่าลูกคนแรก
    คนนั้นไม่เคยมีลูกห้าคน
    - บางคนบอกว่า ช่วงที่ยากที่สุดของการเป็นแม่ คือตอนคลอดและตอนเลี้ยง
    คนนั้นไม่เคยยืนดูลูกขึ้นรถเมลไปโรงเรียนอนุบาลวันแรก
    ไม่เคยส่งลูกเข้าห้องหอในคืนแต่งงาน
    - บางคนบอกว่า งานของแม่นั้นหมู ๆ ปิดตาสองข้าง หรือมัดมือไว้ข้างหนึ่งก็ยังไหว
    คนนั้นไม่เคยสอนการออกเดินขายขนมให้กับเหล่ายุวนารี
    ที่กระจุ๊กกระจิ๊กคิกคักกันอยู่ตลอดเวลา
    - บางคนบอกว่า แม่เลิกกังวลได้แล้ว หลังจากที่ลูกแต่งงานออกเรือนไป
    คนนั้นไม่รู้ว่าการแต่งงานคือการนำลูกชายหรือลูกสาวคนใหม่เข้ามาอยู่ในสายใยใจของแม่
    - บางคนบอกว่างานของแม่ สิ้นสุดลงเมื่อลูกคนสุดท้ายออกจากบ้านไป
    คนนั้นไม่เคยมีหลานยาย หรือหลานย่า
    - บางคนบอกว่า แม่รู้ดีอยู่แล้วว่าคุณรักท่าน เพราะงั้น ไม่ต้องบอกท่านก็ได้
    คนนั้นไม่เคยเป็นแม่คน
    ..................................................................


    [ 3 พ.ย. 2552 , 16:19:06 น