ข้อความโดย: Luv Bug
« เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am » เศร้าจัง..
22 พ.ย. 2545 , 18:47:32 น
22 พ.ย. 2545 , 18:47:32 น
ยินดีต้อนรับ, บุคคลทั่วไป
ข้อความโดย: อนุรัตนE
« เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am » ณ ที่นีE... แม้นว่าสิทธิแห่งการครอบครองรถที่เรารักจะเลือนหาย
แต่มิตรภาพที่ฝังลึกในใจยังคงมีอยูE
ตลอดไป.....
22 พ.ย. 2545 , 12:24:07 น
แต่มิตรภาพที่ฝังลึกในใจยังคงมีอยูE
ตลอดไป.....
22 พ.ย. 2545 , 12:24:07 น
ข้อความโดย: เล็ก
« เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am » อลิซาเบธ ลอฟตัส (Elizabeth Loftus) นักวิจัยทางด้านความทรงจำศึกษาพบว่า ความทรงจำของมนุษยEามารถผันแปรไปตามข้อมูลที่ได้รับหลังเกิดเหตุการณEข้อมูลนั้นอาจจะเป็นข้อเท็จจริง อาจจะเป็นความเห็นจากคนรอบข้างอื่นEอาจจะเป็นผลวิเคราะหEี่เกิดขึ้นหลังจากเหตุการณEั้นผ่านพ้นไปแล้ว
บางทีสายธารของชีวิตมันก็อาจจะเป็นเช่นนั้น ที่เห็นและเป็นอยู่ในเวลานี้อาจจะเป็นแค่เงาในกระจกเงาที่ตั้งซ้อนอยูEท่ามกลางกระจกเงาจำนวนมหาศาลที่วางอยู่ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง
เหมือนเรามองภาพใครสักคนผ่านเลนสEล้องถ่ายรูป ภาพที่ปรากฏผ่านเลนสEือ อนุภาคเสมือนจริง ทันทีที่กดชัตเตอรEนุภาคเสมือนจริงนั้นก็หายไป ลั่นชัตเตอรEล้วขึ้นฟิลEใหม่ก็ยังสามารถมองเห็นอนุภาคเสมือนจริงอยูEภาพที่ถ่ายไว้ก็เป็นอนุภาคจริง ณ เวลานั้น
ถามว่า ชีวิตเราในวัยเด็กหายไปไหน มันก็กลายเป็นอนุภาคเสมือนจริงไปแล้ว อนุภาคเสมือนจริงในวันวานสัมพันธEข้ากับสังคม ครอบครัว ความเชื่อ จินตนาการจะก่อรูปอย่างไรใน Cerebrum ก็แล้วแตEมันก็เป็นเสมือนโปรตอนที่จับเข้ากับฝุ่นละอองกลายเป็นกองฝุ่นจริง มีมวล มีน้ำหนัก ชั่ง ตวง วัด ไดEณ เวลาหนึ่ง ความจริงและจินตนาการที่เราปรุงแต่งขึ้นมาในสมองก็จะทำให้เราก่อรูปที่เป็น 'เรา' ขึ้นมาในลักษณะเช่นเดียวกันนั้น
ใครบางคนบอกว่า สมองของเราเหมือนห้องใต้หลังคา เราซุกซ่อนเก็บงำเรื่องราวต่างEเข้ามาตลอดชีวิต มันจะยังคงอยู่ที่นั่น ไม่สูญหายไปไหน หากเอาไฟฟ้าอ่อนEจี้ลงไป ณ จุดใดจุดหนึ่งบางทีเสียงเพลงกล่อมเด็กก็จะแว่วดังขึ้นมา คนจำนวนมากไม่เหน็ดเหนื่อยกับการก่อรูปขึ้นมาด้วยสมองส่วนหน้า จึงต้องฟังและร้องเพลงกล่อมเด็กซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่รู้จบ แต่คนบางคนก็หักวัฏฏะความจำเจออกไปไดEเพราะไม่ปล่อยให้ชีวิตไหลเรื่อยไปด้วยอวัยวะเพียงส่วนเดียว
คนที่ฝึกหัดตนมาดีแล้ว ผ่านอะไรหรืออะไรผ่านเข้ามาก็ไม่ยึดติด ไม่รวมกับอนุภาคใดEผ่านกระจกเห็นเป็นเงาอยู่ไหม ก็ยังเห็นเป็นเงาอยูEแต่จะไม่รวม ไม่ก่อตัวผนึกเข้ากับอนุภาคใดEอีก
มีอยู่ไหมก็มีอยูE!
(ทางพระเข้าข่ม เรื่อง : กระบี่ไม้ไผEกระจกเงาจากห้องใต้หลังคาEกรุงเทพธุรกิจ-เสารEวัสดี)
22 พ.ย. 2545 , 09:18:51 น
บางทีสายธารของชีวิตมันก็อาจจะเป็นเช่นนั้น ที่เห็นและเป็นอยู่ในเวลานี้อาจจะเป็นแค่เงาในกระจกเงาที่ตั้งซ้อนอยูEท่ามกลางกระจกเงาจำนวนมหาศาลที่วางอยู่ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง
เหมือนเรามองภาพใครสักคนผ่านเลนสEล้องถ่ายรูป ภาพที่ปรากฏผ่านเลนสEือ อนุภาคเสมือนจริง ทันทีที่กดชัตเตอรEนุภาคเสมือนจริงนั้นก็หายไป ลั่นชัตเตอรEล้วขึ้นฟิลEใหม่ก็ยังสามารถมองเห็นอนุภาคเสมือนจริงอยูEภาพที่ถ่ายไว้ก็เป็นอนุภาคจริง ณ เวลานั้น
ถามว่า ชีวิตเราในวัยเด็กหายไปไหน มันก็กลายเป็นอนุภาคเสมือนจริงไปแล้ว อนุภาคเสมือนจริงในวันวานสัมพันธEข้ากับสังคม ครอบครัว ความเชื่อ จินตนาการจะก่อรูปอย่างไรใน Cerebrum ก็แล้วแตEมันก็เป็นเสมือนโปรตอนที่จับเข้ากับฝุ่นละอองกลายเป็นกองฝุ่นจริง มีมวล มีน้ำหนัก ชั่ง ตวง วัด ไดEณ เวลาหนึ่ง ความจริงและจินตนาการที่เราปรุงแต่งขึ้นมาในสมองก็จะทำให้เราก่อรูปที่เป็น 'เรา' ขึ้นมาในลักษณะเช่นเดียวกันนั้น
ใครบางคนบอกว่า สมองของเราเหมือนห้องใต้หลังคา เราซุกซ่อนเก็บงำเรื่องราวต่างEเข้ามาตลอดชีวิต มันจะยังคงอยู่ที่นั่น ไม่สูญหายไปไหน หากเอาไฟฟ้าอ่อนEจี้ลงไป ณ จุดใดจุดหนึ่งบางทีเสียงเพลงกล่อมเด็กก็จะแว่วดังขึ้นมา คนจำนวนมากไม่เหน็ดเหนื่อยกับการก่อรูปขึ้นมาด้วยสมองส่วนหน้า จึงต้องฟังและร้องเพลงกล่อมเด็กซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่รู้จบ แต่คนบางคนก็หักวัฏฏะความจำเจออกไปไดEเพราะไม่ปล่อยให้ชีวิตไหลเรื่อยไปด้วยอวัยวะเพียงส่วนเดียว
คนที่ฝึกหัดตนมาดีแล้ว ผ่านอะไรหรืออะไรผ่านเข้ามาก็ไม่ยึดติด ไม่รวมกับอนุภาคใดEผ่านกระจกเห็นเป็นเงาอยู่ไหม ก็ยังเห็นเป็นเงาอยูEแต่จะไม่รวม ไม่ก่อตัวผนึกเข้ากับอนุภาคใดEอีก
มีอยู่ไหมก็มีอยูE!
(ทางพระเข้าข่ม เรื่อง : กระบี่ไม้ไผEกระจกเงาจากห้องใต้หลังคาEกรุงเทพธุรกิจ-เสารEวัสดี)
22 พ.ย. 2545 , 09:18:51 น
ข้อความโดย: pook
« เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am » ชอบข้อความตรงนี้จัง "หัวใจของคนบางคนก็ยังหนักอึ้ง เพราะถูกกดทับด้วยความรู้สึกบางประการ"
21 พ.ย. 2545 , 23:58:18 น
21 พ.ย. 2545 , 23:58:18 น
ข้อความโดย: จิงโจE
« เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am » รสชาดนี้ผมรู้จักดีครับ แต่สิ่งหนึ่งที่ยึดถือคือ ทุกสิ่งมีเกิดขึ้น ตั้งอยูE และดับไป หมั่นพิจารณาครับ
21 พ.ย. 2545 , 10:45:50 น
21 พ.ย. 2545 , 10:45:50 น
ข้อความโดย: www.vwshowtime.com
« เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am » ไม่ได้ติดตามครับ ขายเพราะอะไรเหรอครับ
20 พ.ย. 2545 , 23:46:42 น
20 พ.ย. 2545 , 23:46:42 น
ข้อความโดย: แตงโมเขียว
« เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am » ยินดีและเสียใจ
ถึงวันที่ต้องเลือก ยังไงก็ต้องจาก...
เมื่อจาก...ก็ต้องมีเจอะเจอเจ้าเต่าตัวใหมE
โชคดีครับ
20 พ.ย. 2545 , 21:59:45 น
ถึงวันที่ต้องเลือก ยังไงก็ต้องจาก...
เมื่อจาก...ก็ต้องมีเจอะเจอเจ้าเต่าตัวใหมE
โชคดีครับ
20 พ.ย. 2545 , 21:59:45 น
ข้อความโดย: art
« เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am » ผมก็เคยขายไปคิดถึงมากไม่รู้เจ้าของจะรักมันไหม จะดูแลดีไหม ถึงแม้มันจะหน้าตาขี้เหล่ไปสักหน่อย แต่มันก็น่ารักไม่เคยจะงอแงสักเท่าไร
20 พ.ย. 2545 , 16:02:42 น
20 พ.ย. 2545 , 16:02:42 น
ข้อความโดย: คันธสิทธิ
« เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am » ผมเคยขายของรักไปเช่นกัน แต่ไม่ใช่รถเต่านะ เข้าใจในความรู้สึกดังกล่าวดี ไว้มีโอกาสไว้มีจังหวะ ทุกอย่างลงตัวและดีขึ้น ถ้าใจยังรักเต่าอยูEก็คงได้มีโอกาสได้พบและได้เลี้ยงเต่าตัวใหม่อีกครั้งหนึ่ง
20 พ.ย. 2545 , 14:55:44 น
20 พ.ย. 2545 , 14:55:44 น
ข้อความโดย: ตูE
« เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am » ผมเห็นลงประกาศขายแล้วก็ใจหายที่คนรักจะต้องมาพลัดพราก...แต่เมื่อมีเหตุจำเป็นก็ต้องไป....ยังไงๆมีโอกาสอันควรก็หาใหม่นะครับ...ยังไงก็กระทู้มาบ้าง...รถไปแต่ตัวยังอยูE...ขอให็โชคดีครับ.......
20 พ.ย. 2545 , 14:10:36 น
20 พ.ย. 2545 , 14:10:36 น
ข้อความโดย: little beetle
« เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am » ในความมีย่อมไม่มี และมีอาจกลายเป็นไม่มี .....เก็บไว้เป็นความทรงจำดีๆนะคะ
20 พ.ย. 2545 , 13:47:47 น
20 พ.ย. 2545 , 13:47:47 น
ข้อความโดย: เล็ก-วลิน
« เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am » จากเป็น....
เราล้วนเป็นนักเดินทางผู้โดดเดี่ยว มันเป็นความจริงซึ่งยากจะรับไดEแต่ความจริงก็คือความจริง ถึงจะพันธนาการความเปล่าเปลี่ยวไว้ด้วยความรัก แต่ไม่มีใครสามารถกักขังกีดกันความเปล่าเปลี่ยวไว้ได้ตลอดไป
ขายรถไดEย่อมดีใจเป็นธรรมดา แต่อีกด้านหนึ่งหรือมิใชEรถเราจะจากไปโดยไม่มีวันกลับ ความอับจนและความจำเป็นบางอย่างของหนุ่มสาวหลายคน ทำให้ต้องทอดทิ้งของรัก แต่หากเฉลียวใจว่าจากแล้วไม่มีวันหวนคืนกลับ รสชาติของการลาจากอย่างแนบเนียน อาจจะขมปร่ายิ่งกว่าก็ไดEการจากลาทุกรูปแบบเต็มไปด้วยความเศร้า หลายต่อหลายปีอาจจะกลายเป็นแค่ความทรงจำในวันวาน
โลกนี้เต็มไปด้วยเรื่องเศร้า เพราะอะไรEมันก็ไม่แนEแปรเปลี่ยนอยู่ตลอด ไม่มีสิ่งใดเป็นของเราได้ตลอดไป
พลันที่พบว่า ตนเองก็เป็นมนุษยEดินทางผู้โดดเดี่ยว ที่ผ่านมาเป็นเพียงแต่การหย่อนใจชั่วคราว แม้รู้ทั้งรู้ว่าความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นทุกขณะ ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยร่องรอยของการจากลา ผู้ฉลาดไม่ควรยึดมั่นถือมั่น หัวใจของคนบางคนก็ยังหนักอึ้ง เพราะถูกกดทับด้วยความรู้สึกบางประการ
[ 20 พ.ย. 2545 , 12:36:05 น
เราล้วนเป็นนักเดินทางผู้โดดเดี่ยว มันเป็นความจริงซึ่งยากจะรับไดEแต่ความจริงก็คือความจริง ถึงจะพันธนาการความเปล่าเปลี่ยวไว้ด้วยความรัก แต่ไม่มีใครสามารถกักขังกีดกันความเปล่าเปลี่ยวไว้ได้ตลอดไป
ขายรถไดEย่อมดีใจเป็นธรรมดา แต่อีกด้านหนึ่งหรือมิใชEรถเราจะจากไปโดยไม่มีวันกลับ ความอับจนและความจำเป็นบางอย่างของหนุ่มสาวหลายคน ทำให้ต้องทอดทิ้งของรัก แต่หากเฉลียวใจว่าจากแล้วไม่มีวันหวนคืนกลับ รสชาติของการลาจากอย่างแนบเนียน อาจจะขมปร่ายิ่งกว่าก็ไดEการจากลาทุกรูปแบบเต็มไปด้วยความเศร้า หลายต่อหลายปีอาจจะกลายเป็นแค่ความทรงจำในวันวาน
โลกนี้เต็มไปด้วยเรื่องเศร้า เพราะอะไรEมันก็ไม่แนEแปรเปลี่ยนอยู่ตลอด ไม่มีสิ่งใดเป็นของเราได้ตลอดไป
พลันที่พบว่า ตนเองก็เป็นมนุษยEดินทางผู้โดดเดี่ยว ที่ผ่านมาเป็นเพียงแต่การหย่อนใจชั่วคราว แม้รู้ทั้งรู้ว่าความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นทุกขณะ ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยร่องรอยของการจากลา ผู้ฉลาดไม่ควรยึดมั่นถือมั่น หัวใจของคนบางคนก็ยังหนักอึ้ง เพราะถูกกดทับด้วยความรู้สึกบางประการ
[ 20 พ.ย. 2545 , 12:36:05 น