• ยินดีต้อนรับ, บุคคลทั่วไป



  • กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก.

    เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

    ตอบ

    Warning: this topic has not been posted in for at least 120 days.
    Unless you're sure you want to reply, please consider starting a new topic.
    ชื่อ:
    อีเมล์:
    หัวข้อ:
    ไอค่อนข้อความ:

    Verification:
    Type the letters shown in the picture
    Listen to the letters / Request another image

    Type the letters shown in the picture:
    ตัวย่อของเมืองหลวงของเรา ๓ ตัว:

    shortcuts: กด alt+s เพื่อตั้งกระทู้ หรือ alt+p แสดงตัวอย่าง


    สรุปหัวข้อ

    ข้อความโดย: buggy
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    นับถือครับคุณ V3
    12 ต.ค. 2545 , 14:38:44 น
    ข้อความโดย: kititi
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    cool!!!!!!
    9 ต.ค. 2545 , 14:21:11 น
    ข้อความโดย: เล้ง
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    ขอบคุณมากครับที่นำสิ่งดีๆมาใหE/font>
    7 ต.ค. 2545 , 20:54:44 น
    ข้อความโดย: otto63
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆครับ ช่วงนี้เครียดๆอยู่ด้วยดิ
    7 ต.ค. 2545 , 20:22:46 น
    ข้อความโดย: วินิจ(หัวแตงโมฯ)
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    นับถือออออ และขอคารวะ.. 1 จอก ครับ  สำหรับสิ่งดีดีจากคุณ vw3
    7 ต.ค. 2545 , 14:12:20 น
    ข้อความโดย: เต่าบ้าหนังจีน
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    ปรัญญาที่ควรรู้ไวEข้าผู้น้อยขอคาราวะท่านหนึ่งจอกเพื่อประดับบารมีข้าน้อย!!
    7 ต.ค. 2545 , 10:04:14 น
    ข้อความโดย: d
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    เยี่ยมมากครับ ว่างๆpostมาอีกนะครับ เป็นปรัญญาที่หารู้ได้ยากมากครับ
    7 ต.ค. 2545 , 09:53:12 น
    ข้อความโดย: vw3
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    ที่มา: คุณหญิงบุญสิริ ชวลิตธำรง แปลจากบทกวีอังกฤษ
    > > >
    > > > เช้าที่แจ่มใสในป่าโปร่ง เจ้านกน้อยบนกิ่งไมE
    > > > มองคนผ่านทางอย่างสนใจ ชายผู้นั้นถือกล่องเล็ก Eอยู่ในมือ
    > > >
    > > > Egt; อะไรหรือในมือท่าน> Egt; เจ้านกอารมณEีร้องถาม
    > > > Egt; หนอน> Egt; เขาตอบตรงและสั้น
    > > > Egt; ขายราคาเท่าไหรE> Egt;
    > > > Egt; ขนนกหนึ่งขน> Egt;
    > > >
    > > > นกน้อยดึงขนจากตัวหนึ่งอัน มันร่วงลงในมือเขา
    > > > นกจิกหนอนจากกล่องไปตัวหนึ่ง กลืนลงคอรวดเร็ว
    > > > แล้วบินขึ้นสู่ยอดไมEขันคูเป็นบทเพลงเสนาะว่า
    > > >
    > > > Egt; จะทำงานให้เหนื่อยยากไปใย เมื่ออาหารหาง่ายปานนีEgt; Egt;
    > > >
    > > > วันเวลาผ่านไป ขนหนึ่งอัน กับหนอนวันละตัว
    > > > ไม่ช้านาน นกเจ้าสำราญ ก็สิ้นไร้ปีกหาง หมดกลางตลอดตัว
    > > > นกไร้ขน..เริ่มคิดจะทำงานก็สายเสียแล้ว
    > > > บินก็ไม่ไดEรูปกายก็อัปลักษณEกินกว่าจะร้องเพลงให้ใครฟังได้อีก
    > > >
    > > > ทางลัดในชีวิตนั้นมีอยูEแต่ทางสู่ความสำเร็จไม่มีวิธีลัด
    > > > หนทางที่ใกล้ที่สุด คือ ทำงาน ทำงาน ทำงาน
    > > > ทีละขั้น ทีละขั้น สู่ความสำเร็จ
    > > > ถ้ามุ่งมั่นจะขึ้นขั้นสูงสุด ต้องรีบรุดตั้งต้นแต่ขั้นต่ำ
    > > > ค่อยค่อยก้าวทีละขั้น จะพบความสำเร็จเสร็จสมใจ
    >
    > Chat with friends online, try MSN Messenger: Click Here

    [ 7 ต.ค. 2545 , 09:38:13 น