• ยินดีต้อนรับ, บุคคลทั่วไป



  • กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก.

    เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

    ตอบ

    Warning: this topic has not been posted in for at least 120 days.
    Unless you're sure you want to reply, please consider starting a new topic.
    ชื่อ:
    อีเมล์:
    หัวข้อ:
    ไอค่อนข้อความ:

    Verification:
    Type the letters shown in the picture
    Listen to the letters / Request another image

    Type the letters shown in the picture:
    ตัวย่อของเมืองหลวงของเรา ๓ ตัว:

    shortcuts: กด alt+s เพื่อตั้งกระทู้ หรือ alt+p แสดงตัวอย่าง


    สรุปหัวข้อ

    ข้อความโดย: แตงโมเขียว
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    ดีมาก...ๆๆ  ขอบคุณครับ
    8 ม.ค. 2002 , 18:37:59 น
    ข้อความโดย: vw3
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    ขอบคุณครับ
    6 ม.ค. 2002 , 20:09:59 น
    ข้อความโดย: เอสโอ
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    ขอขอบคุณเช่นกันครับ  ที่นำเรื่องดี Eมาให้อ่าน ผมชอบ พล.ต.อ. วศิษฐE เดชกุญชร  อยู่แล้วครับ  ท่านเขียนเรื่องต่าง Eได้น่าอ่าน และน่าคิดมาก ขอบคุณ คุณ vw3 ครับ
    6 ม.ค. 2002 , 16:44:22 น
    ข้อความโดย: เต่าพันปี
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    ขอบคุณคุณ VW3 มากครับที่นำเรื่องดีEอย่างนี้มาแบ่งปัน (แล้วอย่าลืมเรื่องขำEอีกนะครับ)
    6 ม.ค. 2002 , 03:14:03 น
    ข้อความโดย: vw1
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    อ่านแล้วรู้สึกดีมากครับ
    5 ม.ค. 2002 , 13:11:20 น
    ข้อความโดย: ต้า
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    ฟังแล้วรู้สึกดีมากครับ แต่ผมคงทำไม่ได้แน่นอนครับ
    5 ม.ค. 2002 , 00:28:20 น
    ข้อความโดย: หมีน้อย
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

    ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆครับ :)
    4 ม.ค. 2002 , 22:02:59 น
    ข้อความโดย: vw3
    « เมื่อ: เมษายน 01, 1998, 09:56:35 am »

     บางส่วนจาก......บันทึกความทรงจำของ พล.ต.อ.วสิษฐ
    เดชกุญชร.........สนพ.  มติชน (ผู้พิมพE (อาจจะยาวหน่อย แต่ดี)


    ในคืนวันหนึ่งของปีพ.ศ. ๒๕๑๐
    (ยศในขณะนั้นพันตำรวจโท)......หลังจากได้รับ
    พระราชทานเลี้ยงอาหารค่ำแล้ว ในวังไกลกังวล........
    .......ผมจำได้ว่า คืนนั้นผู้ที่โชคดีได้เข้าเฝ้าฯ รับพระราชทานพระ
    จิตรลดา เป็นนายตำรวจ 8 นาย และนายทหารเรือ 1 นาย....
    .....พระเจ้าอยู่หัว เสด็จลงมาพร้อมด้วยกล่องใส่พระเครื่องในพระหัตถE
    ทรง  อยู่ในฉลองพระองคEุดลำลอง..... .....ขณะที่ทรงวางพระลงบนฝ่ามือที่ผมแบรับอยู่นั้น
    ผมมีความรู้สึกว่าองคE พระร้อนเหมือนเพิ่งออกจากเตา..... .....ภายหลัง เมื่อมีโอกาสกราบบังคมทูลถาม จึงได้ทราบว่า
    พระเจ้าอยู่หัว  ทรงสร้างพระเครื่ององคEั้น
    ด้วยการนำเอาวัตถุมงคลหลายชนิดผสมกัน เช่น ดินจากปูชนียสถานต่างEทั่วประเทศ
    ดอกไม้ที่ประชาชนทูลเกล้าถวายในโอกาส ต่างEและเส้นพระเจ้า(เส้นผม) ของพระองคEอง
    เมื่อผสมกันโดยใช้กาวลา เท็กซEป็นตัวยึดแล้ว จึงทรงกดลงในพิมพE(อ.ไพฑูรยEเมืองสมบูรณEซึ่งต่อ มาเป็นศิลปินแห่งชาติ เป็นผู้แกะถวาย)
    โดยไม่ได้เอาเข้าเตาเผา...........หลังจากที่ได้รับพระราชทานแล้วทรงพระกรุณาพระราชทานพระบรมราโชวาทมี ความว่า.......
    Eพระที่ให้ไปน่ะ ก่อนจะเอาไปบูชา ให้ปิดทองเสียก่อน แตEให้ปิดเฉพาะข้างหลังพระเท่านั้น E
    ........พระราชทานพระบรมราชาธิบายด้วย ว่า ที่ให้ปิดทองหลังพระก็เพื่อเตือนตัวเองว่า
    การทำความดีไม่จำเป็นต้อง  อวดใคร หรือประกาศให้ใครรูEให้ทำหน้าที่เพื่อหน้าทีE
    และถือว่าความ  สำเร็จในการทำหน้าที่เป็นบำเหน็จรางวัลที่สมบูรณEล้ว.....
    .....ผมเอาพระเครื่องพระราชทานไปปิดทองที่หลังพระแล้ว  ก็ซื้อกรอบใสEหลัง จากนั้นมา
    สมเด็จจิตรลดาหรือพระกำลังแผ่นดินองคEั้น  ก็เป็นพระเครื่อง เพียงองคEดียวที่ห้อยคอผม........
    หลังจากที่ไปเร่ร่อนปฏิบัติหน้าที่อยู่ไกลห่างพระยุคลบาท
    ผมได้มี  โอกาสกลับไปเฝ้าฯ ที่วังไกลกังวลอีก.....ความรู้สึกเมื่อได้เฝ้าฯ
    นอกจาก  จะเป็นความปีติยินดีที่ได้พระยุคลบาทอีกครั้งหนึ่งแล้ว
    ก็มีความน้อยใจทีEปฏิบัติหน้าที่ด้วยความตั้งใจ ลำบาก และเผชิญอันตรายนานาชนิด
    บางครั้งจน แทบเป็นอันตรายถึงชีวิต  แต่ปรากฎว่ากรมตำรวจมิได้ตอบแทนด้วยบำเหน็จใดE
    ทั้งสิ้น...........ก่อนเสด็จขึ้นคืนนั้น ผมจึงก้มลงกราบบนโตEเสวย  แล้วกราบบังคมทูล
    ว่า ใคร่ขอพระราชทานอะไรสักอย่างหนึ่ง.............พระเจ้าอยู่หัวตรัสถามว่า “จะเอาอะไร?E
    และผมก็กราบบังคมทูล อย่างกล้าหาญชาญชัยว่า จะขอพระบรมราชานุญาต ปิดทองบนหน้าพระ
    ที่ได้รับพระ  ราชทานไป พระเจ้าอยู่หัวตรัสถามเหตุผลที่ผมขอปิดทองหน้าพระ..... .....ผมกราบบังคมทูลอย่างตรงไปตรงมาว่า
    ....พระสมเด็จจิตรลดาหรือพระ กำลังแผ่นดินนั้น นับตั้งแต่ได้รับพระราชทานไปห้อยคอแล้ว
    ต้องทำงานหนัก และเหนื่อยเป็นที่สุด เกือบได้รับอันตรายร้ายแรงก็หลายครั้ง มิหนำซ้ำกรม
    ตำรวจยังไม่ให้เงินเดือนขึ้นแม้แต่บาทเดียวอีกด้วย...... ...พระเจ้าอยู่หัวทรงแย้มพระสรวจ (ยิ้ม)
    ก่อนที่จะมีพระราชดำรัสตอบ  ด้วยพระสุรเสียงที่ส่อพระเมตตาและพระกรุณาว่า
    ปิดทองไปข้างหลังพระเรื่อยE แล้วทองจะล้นออกมาที่หน้าพระเอง.......
    > > > > > > > >
    > >/
    >

    [ 4 ม.ค. 2002 , 19:21:49 น