ตอบ

ฉันได้รับข้อความนี้จากเพื่อนที่ดีคนหนึ่ง
ซึ่งเพื่อนคนนี้ได้เลือกไปแล้ว
ฉันเองก็ต้องเลือกเหมือนกัน และฉันก็เลือdแล้ว
คราวนี้ตาพวกคุณแล้วล่ะที่จะต้องเลือกบ้าง
เรื่องมีอยู่ว่า.....
ชายคนหนึ่งเคยลงโทษลูกสาววัย 5 ขวบของเขาเพราะนำเงินไปซื้อกระดาษห่อของขวัญสีทองม้วนหนึ่งซึ่งมีราคาแพง ในขณะที่การเงินที่บ้านฝืดเคือง
และเค้าก็อารมณ์เสียอีกครั้งเมื่อลูกสาวของเขานำกระดาษสีทองราคาแพงนั้น
มาห่อกล่องของขวัญเพียงเพื่อตกแต่งไว้ใต้ต้นคริสต์มาส
แต่กระนั้น...ลูกสาวตัวน้อยก็ได้มอบกล่องของขวัญนั้นให้พ่อของเธอในเช้าวันรุ่งขึ้น
และพูดว่า “ นี่สำหรับพ่อค่ะ ”
พ่อของเธอกระอักกระอ่วนกับอาการที่ได้แสดงออกไปก่อนหน้านี้
แต่แล้วความโกรธก็ได้พุ่งพล่านขึ้นอีกครั้งเมื่อเขาพบว่ามันเป็นเพียงกล่องเปล่า
เขาพูดด้วยอารมณ์เกรี้ยวกราดว่า
“ ลูกไม่รู้จริงๆอย่างนั้นหรือว่าการจะให้ของขวัญใคร
มันจะต้องมีอะไรอยู่ในกล่องของขวัญด้วย? ”
เด็กน้อยมองไปที่พ่อของเธอด้วยน้ำตา
และพูดว่า
“ โอ...พ่อจ๋า มันไม่ใช่กล่องเปล่าเลย หนูเป่าจูบเข้าไปจนเต็ม ”
ชายคนนั้นสะอึก ตัวชาด้วยความเสียใจ
เขาทรุดตัวลงแล้วโอบกอดลูกสาวไว้แน่น
เขาขอให้ลูกสาวยกโทษให้เขา
กับท่าทางโกรธเกรี้ยวเกินเหตุของเขา ต่อมาไม่นานอุบัติเหตุก็ได้คร่าชีวิตลูกสาวของชายคนนั้นไป
และว่ากันว่าเขาเก็บกล่องของขวัญสีทองล้ำค่านั้นไว้ข้างเตียงตลอดชีวิตของเขาเลยทีเดียวและเมื่อใดก็ตามที่เขารู้สึกท้อแท้ใจ
หรือต้องเผชิญกับปัญหาที่ยากเย็นแสนเข็น เขาจะเปิดกล่องใบนี้
เพื่อหยิบจูบในจินตนาการขึ้นมาหนึ่งจูบ
แล้วรำลึกถึงความรักของลูกน้อย ที่ได้ใส่จูบนั้นไว้ให้เขา
ในความเป็นจริง ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง
พวกเราทุกคนล้วนได้รับกล่องของขวัญสีทองซึ่ง
บรรจุด้วยความรัก ที่ปราศจากเงื่อนไข และรอยจูบจาก
ลูกๆ , ครอบครัว และ เพื่อนๆ
ไม่มีสมบัติใด ล้ำค่าไปกว่านี้อีกแล้ว
ตอนนี้คุณมี 2 ตัวเลือกแล้วล่ะ คุณจะ
1. ส่งข้อความนี้ต่อไปยังเพื่อนๆ และ ญาติๆ ของคุณ หรือ
2. ลบมันทิ้งซะ
แล้วทำเหมือนกับว่าไม่มีอะไรกระทบใจคุณเลยแม้แต่น้อย
อย่างที่เห็นนี่ล่ะ ฉันได้เลือกข้อ 1 ไปแล้ว
>
>
> เพื่อนคือของขวัญ ผู้ซึ่งพยุงให้เรายืนขึ้นด้วยเท้า
> เมื่อปีกของเราไม่รู้ว่าจะบินอย่างไร
>
>
> มองโลกในแง่ดี และปฏิบัตดี
> ฉันขอขอบคุณสำหรับ....
>
>
> สำหรับสามีที่นอนกรนทั้งคืน
> เพราะนั่นหมายถึงเขากำลังหลับอยู่ที่บ้านกับฉัน ไม่ใช่กับผู้หญิงอื่น
>
>
> สำหรับลูกสาววัยรุ่นที่กำลังบ่นเรื่องล้างจานอยู่
> เพราะนั่นหมายถึงเธออยู่บ้าน ไม่ใช่ที่ถนน
>
>
> สำหรับภาษีที่ต้องเสีย
> เพราะนั่นหมายถึงฉันมีงานทำ
>
>
> สำหรับข้าวของต่างๆ ที่ต้องคอยเก็บหลังงานปาร์ตี้
> เพราะนั่นหมายถึงฉันถูกห้อมล้อมด้วยเพื่อนฝูง
>
>
> สำหรับเสื้อผ้าที่พอดีจนเกือบจะคับเกินไป
> เพราะนั่นหมายถึงฉันยังมีกิน
>
>
> สำหรับเงาที่คอยมองดูฉันทำงาน
> เพราะนั่นหมายถึงฉัน กำลังได้รับแสงแดด
>
>
> สำหรับพื้นที่ต้องคอยขัดถู และหน้าต่างที่ต้องทำความสะอาด
> เพราะนั่นบ้านถึงฉันมีบ้านให้ดูแลรักษา
>
>
> สำหรับคำบ่นต่างๆ ที่มีต่อรัฐบาล
> เพราะนั่นหมายถึงเรามีอิสระ ในการที่จะแสดงความคิดเห็น
>
>
> สำหรับที่จอดรถที่อยู่ไกลสุดของลานจอดรถ
> เพราะนั่นหมายถึงฉันสามารถเดินได้ และฉันมีรถ
>
>
> สำหรับผ้ากองโตที่รอการซักรีด
> เพราะนั่นหมายถึงฉันมีเสื้อผ้าสวมใส่
>
>
> สำหรับความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าทุกสิ้นวัน
> เพราะนั่นหมายถึงฉันสามารถทำงานหนักได้
>
>
> สำหรับเสียงปลุกในทุกๆ เช้า
> เพราะนั่นหมายถึงฉันยังมีชีวิตอยู่
>
>
> และสุดท้าย.......
>
>
> สำหรับอีเมล์ที่ส่งมาหาฉันมากมาย
> เพราะนั่นหมายถึงฉันมีเพื่อนๆ
[ 6 ก.ค. 2550 , 12:38:42 น

ยินดีต้อนรับ, บุคคลทั่วไป

ตอบ

สรุปหัวข้อ

ข้อความโดย:

ข้อความโดย: hhh

ข้อความโดย: alpa

ข้อความโดย: กิมย้ง

ข้อความโดย:

ข้อความโดย: VT คุง

ข้อความโดย: ป๊อก Passat

ข้อความโดย: hgvw

ข้อความโดย: NULL